اسئلة القرآن المجيد وأجوبتها من غرائب آي التنزيل (پرسش و پاسخهاى قرآنى) (فارسى) — الصفحة ٢٦٩

سورهء هود

چگونه قريه‌ها را به عنوان ظالم معرفى فرمود ؟

جواب : اين اسناد مجازى است و منظور از قريه‌ها ، اهالى قريه‌ها هستند چنان كه در جاى ديگر مىفرمايد : رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْ هذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُها « 1 » پس چون براى كسى اشتباهى پيش نمىآيد كه منظور اهل قريه‌هايند ظلم را به خود قريه‌ها استناد داد چنان كه در جاى ديگر مىفرمايد وَ سْئَلِ الْقَرْيَةَ « 2 » كه مراد اهالى قريه هستند نه خود قريه .

يَوْمَ يَأْتِ لا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ « 3 » سؤال 450 : اين آيه شريفه چگونه با آيه ديگر كه مىفرمايد يَوْمَ تَأْتِي كُلُّ نَفْسٍ تُجادِلُ عَنْ نَفْسِها « 4 » و آيه ديگر كه مىفرمايد هذا يَوْمُ لا يَنْطِقُونَ وَ لا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ « 5 » قابل جمع است . چرا كه آيه سوّم با آيه اوّل در نفى اذن منافات دارد و با آيه اوّل و دوّم در نفى نطق متناقض است . يعنى آيه سوّم نفى اذن و آيه اوّل اثبات اذن مىكند و نيز آيه سوّم نفى نطق و آيه اوّل و دوّم اثبات نطق مىنمايند ؟

جواب : جمع بين اين دو آيه اول روشن است . زيرا معناى آيه اوّل آنست كه مجادله با اذن الهى صورت مىگيرد و با آيه دوّم موافق مىشود .

و امّا آيه سوم نيز با آيه اول در صورتى كه استثناء از نفى معناى سلبى داشته باشد متناقض نيست چرا كه در اين صورت آيه اول دلالت بر وجود اذن

( 1 ) . سورهء نساء ، آيهء 75 : پروردگارا ، ما را خارج كن از اين شهر كه اهلش ظالمند . ( 2 ) . سوره يوسف ، آيهء 82 : بپرس از شهرى كه . . . ( 3 ) . سورهء هود ، آيهء 105 : روزى كه بيايد و هيچ‌كس در آن روز سخن نگويد جز با اذن او . ( 4 ) . سورهء نحل ، آيهء 111 : روزى كه هركس مىآيد و به نفع خويش مجادله مىكند . ( 5 ) . سورهء مرسلات ، آيات 35 و 36 : اين روزى است كه سخن نگويند و به آنها اجازه داده نشود كه عذر آورند .