اسئلة القرآن المجيد وأجوبتها من غرائب آي التنزيل (پرسش و پاسخهاى قرآنى) (فارسى) — الصفحة ٢٦٤

سورهء هود

سؤال 439 : چرا نفرمود « أشهد اللّه و اشهدكم » « 1 » تا دو جمله متناسب با هم گردند ؟

جواب : چون گواه گرفتن آنان جز بىتوجّهى و بىاعتنايى نسبت به آنان چيز ديگرى نيست ، زيرا آنها شايستگى براى گواهى دادن نداشتند . پس از نقطه اول عدول كرد و به صورت تعاون ذكر نمود چنان كه انسان به دوست خود وقتى كه با تساهل با او برخورد مىكند مىگويد : اشهد انّى لاحبّك ( گواه باش كه تو را دوست مىدارم ) فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ ما أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَيْكُمْ « 2 » سؤال 440 : در اين آيه شريفه تولّى ( اعراض ) شرط و ابلاغ جزاء قرار داده شده است درحالىكه ابلاغ بايد قبل از تولى باشد ؟

جواب : ابلاغ جواب و جزاى تولّى نيست بلكه جزاى آن يك جملهء محذوف به اين عبارت است : « فان تولّوا لم اعاتب على تفريط فى الابلاغ او تقصير فيه » « 3 » و جمله « فَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ » دلالت بر حذف جزاء مىكند .

جواب دوّم : مقاتل گفته است تقدير چنين است فان تولّوا فقل لهم قد ابلغتكم « 4 » وَ لَمَّا جاءَ أَمْرُنا نَجَّيْنا هُوداً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ نَجَّيْناهُمْ مِنْ عَذابٍ غَلِيظٍ « 5 »

( 1 ) . خدا و شما را شاهد مىگيرم . ( 2 ) . سورهء هود ، آيهء 57 : پس اگر اعراض گرديد پس همانا به شما آنچه را كه مأموريت رسالت آن را دارم ابلاغ مىنمايم . ( 3 ) . اگر شما اعراض كنيد من سرزنش نمىشوم كه چرا در ابلاغ تفريط و كوتاهى و تقصير ورزيده‌ام . ( 4 ) . اگر آنها اعراض كردند پس به آنها بگو كه من ابلاغ كردم به شما . . . . ( 5 ) . سورهء هود ، آيهء 58 : وقتى كه امرنا آمد هود و مؤمنان همراه او را با رحمت خود نجات داديم و آنها