اسئلة القرآن المجيد وأجوبتها من غرائب آي التنزيل (پرسش و پاسخهاى قرآنى) (فارسى) — الصفحة ٢٠٤
سورهء اعراف
جواب : فاعل « جعلا له » فرزندان آدم و حواء هستند نه خود آنها ولى مضاف حذف شده است و در حقيقت « جعل اولادهما » بوده و همين‌طور « فيما اتاهما » در اصل « فيما آتى اولادهما » بوده است . و جمله « فَتَعالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ » مؤيد اين قول است چرا كه ضمير جمع آورده و اگر مراد آدم و حواء بودند مىبايست « يشركان » بگويد . و معناى شرك اولاد آنها را در آنچه كه خداوند به آنها عطا كرده آن است كه فرزندان خود را عبد العزى و عبد مناة و عبد الشمس بجاى عبد اللّه و عبد الرحمن و عبد الرحيم مىناميدند .
برخى گفته‌اند : ضمير در جعلا له به فرزند صالح يعنى سليم الخلق برمىگردد . و اينكه ضمير را تثنيه آورد به آن جهت است كه حواء در هر نوبت دو فرزند وضع حمل مىكرد .
برخى گفته‌اند : مراد از شرك از سوى آدم و حواء نام‌گذارى فرزند خود به عبد الحارث است و حارث در بين فرشتگان نام ابليس بوده است و البته قصد آنها اين بوده كه وى سبب نجات آنها شده است نه اينكه ربّ و خداى آنها باشد .
و اما ذكر كلمه شركاء در آيه به اين جهت است كه واحد را به جاى جمع گذارده است و بجاى شريك شركاء گفته است .
جمهور مفسران گفته‌اند : « فَتَعالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ » ربطى به قصه آدم و حواء ندارد بلكه مربوط به مشركان عرب است .