اسئلة القرآن المجيد وأجوبتها من غرائب آي التنزيل (پرسش و پاسخهاى قرآنى) (فارسى) — الصفحة ١٩١

سورهء اعراف

مىرسد هر چند كه درجات بهشت بر اساس اعمال تنظيم شده است .

أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ « 1 » سؤال 316 : خلق به معناى ايجاد و احداث است و روشن است كه فقط مختصّ خداوند تعالى است ولى امر اختصاص به خداوند ندارد چرا كه خود مىفرمايد : « يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ » « 2 » و يا مىفرمايد : « وَ أْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ » « 3 » و يا مىفرمايد : « وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ » « 4 » پس چگونه امر را نيز به خود اختصاص داده است ؟

جواب : مراد از امر در اينجا لفظ « كن » هنگام خلقت اشياء است و اين گونه امرى مختصّ خداوند تعالى است .

جواب دوّم : مراد از خلق و امر همان است خلقت آسمان و زمين و امر تسخير خورشيد و ماه و ستارگان است كه در آيه قبل ذكر شده و بىترديد اين دو مخصوص خداست .

قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ إِنَّا لَنَراكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ قالَ يا قَوْمِ لَيْسَ بِي ضَلالَةٌ « 5 » سؤال 317 : چرا حضرت نوح عليه السّلام در پاسخ قوم خود كه آن حضرت را متّصف به ضلال كردند آن حضرت در پاسخ آنان از خود نفى ضلالت كرد نه نفى ضلال ؟

جواب : « ضلالت » كمتر از « ضلال » است . پس نفى ضلالت رساتر از

( 1 ) . سورهء اعراف ، آيهء 54 : همانا خلق و امر براى خداست . ( 2 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 114 : به نيكيها امر مىكنند . ( 3 ) . سورهء لقمان ، آيهء 17 : و به خوبىها امر نما . ( 4 ) . سورهء طه ، آيهء 132 : اهل خود را به نماز امر كن . ( 5 ) . سورهء اعراف ، آيهء 61 : اشراف قوم نوح به آن حضرت عرض كردند : ما تو را در گمراهى آشكار مىبينيم . نوح عليه السّلام فرمود : اى قوم من ، براى من گمراهى نيست .