اسئلة القرآن المجيد وأجوبتها من غرائب آي التنزيل (پرسش و پاسخهاى قرآنى) (فارسى) — الصفحة ١٦٠

سورهء مائده

سؤال 256 : چگونه حواريون كه از اصحاب خاص حضرت عيسى عليه السّلام بودند و به آن حضرت عرض كردند : و اشهد بأنّا مسلمون « 1 » ولى در قدرت خداوند در انجام برخى از ممكنات شك كردند كه كفر محسوب مىشود ؟

و از طرفى چگونه خداوند را به استطاعت وصف كردند كه اين قول به تشبيه است زيرا استطاعت مربوط به جوارح است .

جواب : اين استفهام از فعل است نه قدرت ، چنان كه فقيرى به ثروتمندى توانا مىگويد : آيا مىتوانى به من چيزى بدهى ؟ اين را استطاعت مطاوعى مىگويند و نه استطاعت قدرتى . يا به اين معنى است كه : آيا براى تو آسان است كه از خدايت بخواهى ؟ مثل اينكه تو به ديگرى مىگوئى . آيا مىتوانى همراه من برخيزى ؟ درحالىكه تو مىدانى او مىتواند برخيزد .

اگر كسى بگويد : پس چرا حضرت عيسى عليه السّلام در پاسخ آنها فرمود : اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ « 2 » جواب اين است : كه حضرت خواست نحوهء حرف زدن آنها را ردّ كند چرا كه لفظ آنها احتمال معنايى را مىدهد كه شايستهء مؤمن مخلص نيست گرچه آنها چنين قصدى را نداشتند .

وَ لا أَعْلَمُ ما فِي نَفْسِكَ « 3 » سؤال 257 : چگونه حضرت عيسى عليه السّلام اين عبارت را به كار برد درحالىكه هر صاحب نفسى داراى جسم است ( زيرا نفس عبارت از جوهر قائم به ذات و متعلق به جسم از لحاظ تدبير است ) در حالى كه خداوند تعالى منزّه از جسم است ؟

جواب : لفظ نفس بر دو معنى اطلاق مىشود : 1 - همان گونه در سؤال

( 1 ) . بگوييد : ما ايمان آورديم و شهادت بده كه ما تسليم خداونديم . ( 2 ) . سورهء مائده ، آيهء 112 : پس از خدا پرهيز كنيد اگر اهل ايمانيد . ( 3 ) . سورهء مائده ، آيهء 116 : و نمىدانم آنچه در نفس توست .