ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٧٧
زيارت امير مؤمنان عليه السلام در روز غدير
وَمِنْ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاةِ اللَّهِ
« و از مردم كسى است كه مىفروشد جانش را براى رضاى خدا »
ثُمَّ مِحْنَتُكَ يَوْمَ صِفّينَ ، وَقَدْ رُفِعَتِ الْمَصاحِفُ
سپس گرفتارى تو در جنگ صفين در آن هنگام كه قرآنها را از روى نيرنگ
حيلَةً وَمَكْراً ، فَاعْرَضَ الشَّكُّ ، وَعُزِفَ الْحَقُّ ، وَاتُّبِعَ
و خدعه بر نيزه‌ها كردند ، و در نتيجه شك و ترديد پديدار شد و حق به يك سو افتاد و از گمان
الظَّنُّ ، اشْبَهَتْ مِحْنَةَ هارونَ اذْ امَّرَهُ مُوسى عَلى
پيروى كردند ، شبيه بود به گرفتارى هارون هنگامى كه موسى او را بر
قَوْمِهِ ، فَتَفَرَّقُوا عَنْهُ ، وَهارونُ يُنادى بِهِمْ وَيَقُولُ : يَا قَوْمِ
قوم خود امير كرد و آنها از دورش پراكنده شدند و هارون بر آنها فرياد مىزد : « اى مردم
إِنَّمَا فُتِنتُمْ بِهِ وَ إِنَّ رَبَّكُمْ الرَّحْمَنُ فَاتَّبِعُونِي وَأَطِيعُوا أَمْرِي *
فريب خورده‌ايد شما بوسيله گوساله‌پرستى و همانا پروردگار شما خداى رحمان است مراپيروى كنيد و
قَالُوا لَنْ نَبْرَحَ عَلَيْهِ عَاكِفِينَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَيْنَا مُوسَى
مطيع فرمان من باشيد ، گفتند : ما هم چنان پرستش او را مىكنيم تا بازگردد بسوى ما موسى »
وَكَذلِكَ انْتَ لَمَّا رُفِعَتِ الْمَصاحِفُ قُلْتَ : يا قَوْمِ انَّما
و همچنين تو هنگامى كه قرآنها بالاى نيزه رفت فرمودى : اى مردم شما
فُتِنْتُمْ بِها وَخُدِعْتُمْ فَعَصَوْكَ وَخالَفُوا عَلَيْكَ ، وَاسْتَدْعَوْا
به اينها فريب خورده‌ايد ، و دچار نيرنگ شده‌ايد ولى نافرمانى و مخالفت تو را كردند و خواستند تا دو نفر
نَصْبَ الْحَكَمَيْنِ فَابَيْتَ عَلَيْهِمْ ، وَتَبَرَّأْتَ الَى اللَّهِ مِنْ
حَكَم معين شود ، و تو از اين كار خوددارى كردى ، و از كردار ايشان بسوى خدا بيزارى