ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٧٣

زيارت امير مؤمنان عليه السلام در روز غدير

فَلَكَ سابِقَةُ الْجِهادِ عَلى تَصْديقِ التَّنْزيلِ ، وَلَكَ فَضيلَةُ

پس تو پيشى گرفتى در جهاد بر ديگران به تصديق قرآن و براى تو بود فضيلت

الْجِهادِ عَلى تَحْقيقِ التَّأْويلِ ، وَعَدُوُّكَ عَدُوُّ اللَّهِ جاحِدٌ

جهاد براى تحقق دادن به تأويل قرآن ، و دشمن تو و دشمن خدا و منكر

لِرَسُولِ اللَّهِ يَدْعُو باطِلًا ، وَيَحْكُمُ جائِراً ، وَيَتَأَمَّرُ غاصِباً ،

رسول خدا بود آنكه به باطل دعوت مىكرد ، و به ستم حكم مىراند ، و به غصب و زور حكومت كرده

وَيَدْعُو حِزْبَهُ الَى النَّارِ ، وَعَمَّارٌ يُجاهِدُ وَيُنادى بَيْنَ

و دار و دسته‌اش را بسوى دوزخ دعوت مىنمود ، و در آن حال عمّار جهاد مىكرد و ميان دو صف

الصَّفَّيْنِ : الرَّواحَ الرَّواحَ الَى الْجَنَّةِ ، وَلَمَّا اسْتَسْقى

و فرياد مىزد : كوچ كنيد كوچ كنيد بسوى بهشت و چون آب طلبيد و بجاى آب

فَسُقِىَ اللَّبَنَ كَبَّرَ وَقالَ : قالَ لى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ

شير به او دادند تكبير گفت و اظهار داشت كه : رسول خدا صلى اللّه عليه

وَآلِهِ : آخِرُ شَرابِكَ مِنَ الدُّنْيا ضَياحٌ مِنْ لَبَنٍ . وَتَقْتُلُكَ

و آله به من فرموده : آخرين نوشيدنى تو از دنيا جرعه‌اى از شير است ، و تو را

الْفِئَةُ الْباغِيَةُ ، فَاعْتَرَضَهُ أبُو الْعادِيَةِ الْفَزارِى فَقَتَلَهُ ، فَعَلى

فرقهء ستمكار مىكشند پس در آن حال ابوالعاديه فزارى سر راهش را گرفت و او را كشت پس

ابِى الْعادِيَةِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَلَعْنَةُ مَلآئِكَتِهِ وَرُسُلِهِ اجْمَعينَ ،

لعنت خدا و لعنت فرشتگان و رسولانش همگى بر ابوالعادية باد

وَعَلى مَنْ سَلَّ سَيْفَهُ عَلَيْكَ وَسَلَلْتَ سَيْفَكَ عَلَيْهِ يا اميرَ

و هم بر آنكس كه شمشير به روى تو كشيد و تو امير مؤمنان به روى او شمشير كشيدى