ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٧٢
زيارت امير مؤمنان عليه السلام در روز غدير
عَلَيْهِما ، وَجَدَّدْتَ الْميثاقَ ، فَجَدَّا فِى النِّفاقِ ، فَلَمَّا
دو بيعت گرفتى و پيمانشان را تجديد كردى ، ولى آن دو نيز در نفاق خود استوار ماندند ، و هنگامى
نَبَّهْتَهُما عَلى فِعْلِهِما اغْفَلا وَعادا وَمَا انْتَفَعا وَكانَ عاقِبَةُ
كه تو به‌كار ( ناشايست ) شان آگاهى دادى تغافل كردند و به كار خود بازگشته و سودمند نشدند و سرانجام
امْرِهِما خُسْراً ، ثُمَّ تَلاهُما اهْلُ الشَّامِ ، فَسِرْتَ الَيْهِمْ بَعْدَ
زيان كردند ، و سپس داستان مردم شام پيش آمد ، كه تو پس از آنكه
الْإِعْذارِ ، وَهُمْ لا يَدينُونَ دينَ الْحَقِّ ، وَلا يَتَدَبَّرُونَ
راه عذر را بر آنها بستى بسويشان حركت كردى ، و آنها بدين حق متدين نگشتند و در قرآن
الْقُرْآنَ ، هَمَجٌ رَعاعٌ ضآلُّونَ ، وَبِالَّذى انْزِلَ عَلى مُحَمَّدٍ
انديشه‌نمىكردند ، مردمىبىخرد وبىاراده وگمراه كه به آنچه دربارهء تو بر حضرت محمد صلى الله عليه و آله نازل گشته
فيكَ كافِرُونَ ، وَلِأَهْلِ الْخِلافِ عَلَيْكَ ناصِرُونَ ،
بود كافر بودند ، و در عوض يار و ياور مخالفين تو بودند
وَقَدْ امَرَ اللَّهُ بِاتِّباعِكَ ، وَنَدَبَ الْمُؤْمِنينَ الى نَصْرِكَ ،
در صورتىكه خداوند به پيروى از تو دستور داده بود و مؤمنان را به يارى تو دعوت كرده بود
وَقال‌َعَزَّوَجَلَّ : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ
و فرموده بود : « اى كسانىكه ايمان آورديد از خدا بترسيد و با
الصَّادِقِينَ ، مَوْلاىَ بِكَ ظَهَرَ الْحَقُّ ، وَقَدْ نَبَذَهُ
راستگويان باشيد » ، سرور من بوسيلهء تو حق آشكار شد ، در صورتىكه مردم آن را به يك
الْخَلْقُ ، وَاوْضَحْتَ السُّنَنَ بَعْدَ الدُّرُوسِ وَالطَّمْسِ ،
كنار گذاردند و تو واضح كردى سنتّها را پس از كهنگى و نابودى