ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٧٠

زيارت امير مؤمنان عليه السلام در روز غدير

وَانْتَ حائِزٌ دَرَجَةَ الصَّبْرِ ، فائِزٌ بِعَظيمِ الْأَجْرِ ، وَيَوْمَ

و تو بودى كه نائل گشتى درجهء صبر را ، و كامياب شدى به پاداش بزرگ ، و در روز جنگ

خَيْبَرَ اذْ اظْهَرَ اللَّهُ خَوَرَ الْمُنافِقينَ ، وَقَطَعَ دابِرَ

خيبر كه خدا آشكار ساخت ضعف و سستى منافقان ، را و بريد دنبالهء

الْكافِرينَ ، وَالْحَمْدُللَّهِ رَب‌ِّالْعالَمينَ وَلَقَدْ كَانُوا عَاهَدُوا

كافران را و ستايش خداى را كه پروردگار جهانيان است « با اينكه با خدا پيمان بسته بودند

اللَّهَ مِنْ قَبْلُ لَايُوَلُّونَ الْأَدْبَارَ وَكَانَ عَهْدُ اللَّهِ مَسْئُولًا

از پيش كه پشت ( به دشمن ) نكنند و پيمان خدا بازخواست شدنى است »

مَوْلاىَ انْتَ الْحُجَّةُ الْبالِغَةُ ، وَالْمَحَجَّةُ الْواضِحَةُ ،

مولاى من توئى حجت رسا ، و طريقهء آشكار

وَالنِّعْمَةُ السَّابِغَةُ ، وَالْبُرْهانُ الْمُنيرُ ، فَهَنيئاً لَكَ بِما آتاكَ

و نعمت شايان ، و برهان تابناك ، پس گوارا باد تو را آنچه خدا از فضيلت

اللَّهُ مِنْ فَضْلٍ ، وَتَبّاً لِشانِئِكَ ذِى الْجَهْلِ ، شَهِدْتَ مَعَ

و برترى به تو داد و نابود باد دشمن بدخواه و نادانت ، تو بودى كه

النَّبِىِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ جَميعَ حُرُوبِهِ وَمَغازيهِ ، تَحْمِلُ

در ركاب پيغمبر صلى اللّه عليه و آله در همهء جنگها و غزواتش حاضر بودى ، پرچم جنگ را

الرَّايَةَ أمامَهُ ، وَتَضْرِبُ بِالسَّيْفِ قُدَّامَهُ ، ثُمَّ لِحَزْمِكَ

پيش رويش بدوش مىكشيدى ، و در برابرش با شمشير مىجنگيدى ، و بخاطر

الْمَشْهُورِ وَبَصيرَتِكَ فِى الْامُورِ امَّرَكَ فِى الْمَواطِنِ ، وَلَمْ

كاردانى مشهور و بينشت در كارها تو را در هر جا به فرماندهى منصوب مىفرمود