ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٦٠

زيارت امير مؤمنان عليه السلام در روز غدير

وَالْهادى الَى الرَّشادِ ، وَالْعُدَّةُ لِلْمَعادِ ، مَوْلاىَ لَقَدْ رَفَعَ

و راهنماى به راه راست و ذخيرهء روز معاد مولاى من براستى خداوند مقام تو را در دنيا بلند كرده ،

اللَّهُ فِى الْأُولى مَنْزِلَتَكَ ، وَاعْلى فِى الْآخِرَةِ دَرَجَتَكَ ،

و و الا گردانيد درجه‌ات را در آخرت

وَبَصَّرَكَ ما عَمِىَ عَلى مَنْ خالَفَكَ ، وَحالَ بَيْنَكَ وَبَيْنَ

و بينايت كرد بدانچه پوشيده ماند بر مخالفين تو ، و بر آنكس كه حائل شد ميان تو و ميان

مَواهِبِ اللَّه‌ِلَكَ ، فَلَعَن‌َاللَّهُ مُسْتَحِلِّى الْحُرْمَةِ مِنْكَ وَذائِدِى

بهره‌هائى كه‌خدا به تو داده بود پس خدا لعنت كند آنكس كه حرمت تو را حلال پنداشت ، و حق را

الْحَقِّ عَنْكَ ، وَ اشْهَدُ انَّهُمُ الْأَخْسَرُونَ الَّذينَ تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ

از تو گرداند ، و گواهى دهم كه آنان زيانكارند كه آتش چهره‌شان را بسوزاند

النَّارُ وَهُمْ فيها كالِحُونَ ، وَاشْهَدُ انَّكَ ما اقْدَمْتَ ، وَلا

و در آنجا زشت منظر باشند ، و گواهى دهم كه تو اقدام نكردى ، و نه از عمل باز ايستادى

احْجَمْتَ ، وَ لانَطَقْتَ ، وَ لا امْسَكْتَ الّا بِأَمْرٍ مِن‌َاللَّهِ وَ رَسُولِهِ ،

و نه لب به سخن گشودى و نه سكوت اختيار كردى جز به دستور خدا و رسولش ،

قُلْتَ : وَالَّذى نَفْسى بِيَدِهِ ، لَقَدْ نَظَرَ الَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى

تو خود فرمودى : « سوگند بدانكه جانم بدست او است همانا نگريست بسويم رسول خدا صلى

اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ اضْرِبُ بِالسَّيْفِ قُدْماً فَقالَ : يا عَلِىُّ انْتَ

اللّه عليه و آله در هنگامى كه پيشقدمانه شمشير مىزدم و به من فرمود : اى على موقعيت تو

مِنّى بِمَنْزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسى الَّا انَّهُ لا نَبِىَّ بَعدْى ،

نسبت به من به منزلهء موقعيت هارون نسبت به موسى است جز آنكه پيمبرى پس از من نيست