ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٥٢٠

دعاى سمات

الْعالَمِينَ ، وَبِنوُرِكَ الَّذِى قَدْ خَرَّ مِنْ فَزَعِهِ طُورُ سَيْناءَ ،

برپاداشتى ، و بدان روشنى و نورت كه درافتاد از دهشت آن طور سيناء

وَبِعِلْمِكَ وَجَلالِكَ وَكِبْرِياءِكَ وَعِزَّتِكَ وَجَبَرُوتِكَ الَّتِى

و بدان علم و جلال و بزرگوارى و عزت و جبروتت كه زمين قدرت

لَمْ تَستَقِلَّهَا الْأَرْضُ ، وَانْخَفَضَتْ لَهَا الْسَّمواتُ ، وَانْزَجَزَ

كشيدن آن را نداشت ، و آسمانها در برابرش به زانو درآمد ، و عمق اكبر زمين در

لَهَا الْعُمْقُ الْأَكْبَرُ ، وَرَكَدَتْ لَهَا الْبِحارُ وَالْأَنْهارُ ،

مقابلش خود را واپس كشيد ، و درياها و نهرها از جنبش ايستاد

وَخَضَعَتْ لَهَا الْجِبالُ ، وَسَكَنَتْ لَهَا الْأَرْضُ بِمناكِبِها ،

و كوهها در برابرش فروتن گشت ، و زمين با همهء پست و بلنديهايش براى او ساكن شد

وَاسْتَسْلَمَتْ لَهَا الْخَلائِقُ كُلُّها ، وَخَفَقَتْ لَهَا الْرِّياحُ فِى

و تمام مخلوقات در برابرش تسليم گرديدند ، و بادها بخاطر آن در جريان خود مضطرب

جَرَيانِها ، وَخَمَدَتْ لَهَا اْلِنّيرانُ فِى اوْطانِها ، وَبِسُلْطانِكَ

گرديد ، و آتشها بواسطهء آن در جاهاى خود خاموش شد ، و به فرمانروايى مطلق ( يا حجت و برهانت )

الَّذِى عُرِفَتْ لَكَ بِهِ الْغَلَبَةُ دَهْرَ الدُّهُورِ ، وَحُمِدَتَ بِهِ

كه به واسطه آن هميشه به پيروزى و غلبه معروف گشتى و بواسطهء آن در آسمانها

فِى الْسَّمواتِ وَالْأَرَضِينَ ، وَبِكَلِمَتِكَ كَلِمَةِ الْصّدْقِ

و زمينها ستايش شدى ، و به حق آن كلمهء صدق و راستت كه

الَّتِى سَبَقَتْ لأِبِينا آدَمَ عَلَيْهِ الْسَّلامُ ، وَذُرّيَّتِهِ بالْرَّحْمَةِ ،

پيش از اين براى پدر ما آدم عليه السلام و فرزندانش به لطف و رحمت سبقت جست