ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٤٩٦

دعاى ندبه

لِنَفْسِكَ خَليلًا ، وَسَئَلَكَ لِسانَ صِدْقٍ فِى الْآخِرينَ ،

براى خود خليل گرفتى و او از تو درخواست كرد نام نيك را در امتهاى آينده

فَاجَبْتَهُ وَجَعَلْتَ ذلِكَ عَليّاً ، وَبَعْضٌ كَلَّمْتَهُ مِنْ شَجَرَةٍ

و تو اجابت كردى و نام او را بلند گرداندى و با برخى از ميان درخت بطور مخصوصى سخن

تَكْليماً ، وَجَعَلْتَ لَهُ مِنْ اخيهِ رِدْءاً وَوَزيراً ، وَبَعْضٌ

گفتى و براى او برادرش را ياور و وزير گردانيدى و برخى را

اوْلَدْتَهُ مِنْ غَيْرِ ابٍ وَآتَيْتَهُ الْبَيِّناتِ ، وَايَّدْتَهُ بِرُوحِ

بدون پدر بوجود آوردى و نشانه‌هاى آشكارى به او دادى و به روح القدس ( جبرئيل )

الْقُدُسِ ، وَكُلٌّ شَرَعْتَ لَهُ شَريعَةً ، وَنَهَجْتَ لَهُ مِنْهاجاً ،

يارى فرمودى و براى همهء آنها دين و قانونى مقرر داشتى و برايش طريقه و برنامه‌اى قرار دادى

وَتَخَيَّرْتَ لَهُ اوْصِياءَ ، مُسْتَحْفِظاً بَعْدَ مُسْتَحْفِظٍ ، مِنْ مُدَّةٍ

و اوصيائى براى او انتخاب كردى تا يكى پس از ديگرى نگهبان باشد از زمانى

الى مُدَّةٍ اقامَةً لِدينِكَ ، وَحُجَّةً عَلى عِبادِكَ ، وَلِئَلَّا

تا زمانى تا برپا ماند دين تو و حجتى باشند بر بندگانت و تا

يَزُولَ الْحَقُّ عَنْ مَقَرِّهِ ، وَيَغْلِبَ الْباطِلُ عَلى اهْلِهِ ، وَلا

زائل نگردد ( دين ) حق از جاى خود و تا پيروز نگردد باطل بر اهل حق و كسى

يَقُولَ احَدٌ لَوْلا ارْسَلْتَ الَيْنا رَسُولًا مُنْذِراً ، وَاقَمْتَ لَنا

نگويد چرا نفرستادى بسوى ما پيامبرى كه ما را بترساند و چرا به پا نداشتى

عَلَماً هادِياً ، فَنَتَّبِعَ آياتِكَ مِنْ قَبْلِ انْ نَذِلَّ وَنَخْزى ،

پرچمى راهنما تا پيروى كنيم از آيات تو پيش ازآنكه خوار و رسوا گرديم