ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٤٩٥

دعاى ندبه

لِنَفْسِكَ وَدينِكَ ، اذِ اخْتَرْتَ لَهُمْ جَزيلَ ما عِنْدَكَ مِنَ

براى خود و دين خود چون انتخاب كردى براى آنها آن نعمت شايان و پايدارى كه نزد تو است

النَّعيمِ الْمُقيمِ ، الَّذى لا زَوالَ لَهُ وَلَا اضْمِحْلالَ ، بَعْدَ انْ

آن نعمتى كه زوال و نابودى برايش نيست ، ( و اين ) پس از آنى ( بود كه )

شَرَطْتَ عَلَيْهِمُ الزُّهْدَ فى دَرَجاتِ هذِهِ الدُّنْيَا الدَّنِيَّةِ ،

با آنها شرط كردى تا كناره گيرند از درجات ( و رياستهاى ) اين دنياى پست

وَزُخْرُفِها وَزِبْرِجِها ، فَشَرَطُوا لَكَ ذلِكَ ، وَعَلِمْتَ مِنْهُمُ

و از زيب و زيورش و آنها نيز اين شرط تو را پذيرفتند و تو نيز وفاى آنان را

الْوَفاءَ بِهِ ، فَقَبِلْتَهُمْ وَقَرَّبْتَهُمْ ، وَقَدَّمْتَ لَهُمُ الذِّكْرَ

به‌اين شرط دانستى و پذيرفتيشان و مقرب درگاهشان كردى و مقرر داشتى از پيش براى ايشان نامى

الْعَلِىَّ وَالثَّناءَ الْجَلِىَّ ، وَاهْبَطْتَ عَلَيْهِمْ مَلائِكَتَكَ ،

بلندو ثنائى آشكار و فرو فرستادى برايشان فرشتگانت را

وَكَرَّمْتَهُم‌ْبِوَحْيِكَ ، وَرَفَدْتَهُمْ بِعِلْمِكَ ، وَجَعَلْتَهُمُ الذَّريعَةَ

و گرامى داشتى آنان را به وحى خود و ياريشان كردى به علم خود و قرارشان دادى واسطهء

الَيْكَ ، وَالْوَسيلَةَ الى رِضْوانِكَ ، فَبَعْضٌ اسْكَنْتَهُ جَنَّتَكَ

درگاهت و وسيله‌اى بسوى خوشنوديت پس برخى را در بهشت جا دادى

الى انْ اخْرَجْتَهُ مِنْها ، وَبَعْضٌ حَمَلْتَهُ فى فُلْكِكَ وَنَجَّيْتَهُ

تا آنگاه كه از آنجا بيرونش آوردى و برخى را در كشتى خود سوار كردى و او ( نوح ) و همراهانش را

وَمَنْ آمَنَ مَعَهُ مِنَ الْهَلَكَةِ بِرَحْمَتِكَ ، وَبَعْضٌ اتَّخَذْتَهُ

كه ايمان آورده بودند به مهر خود از هلاكت نجات دادى و برخى را