ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٤٨٢

دعاى كميل

وَبِفَضْلِكَ سَتَرْتَهُ ، وَانْ تُوَفِّرَ حَظّى مِنْ كُلّ خَيْرٍ انْزَلْتَهُ ،

و از روى فضل خود پوشاندى ، و نيز خواهم كه بهره‌ام را وافر و سرشار گردانى از هر خيرى كه فرو ريزى

اوْ احْسانٍ فَضَّلْتَهُ ، اوْ بِرّ نَشَرْتَهُ ، اوْ رِزْقٍ بَسَطْتَهُ ، اوْ

يا احسانى كه بفرمائى ، يا نيكيهايى كه پخش كنى ، يا رزقى كه بگسترانى ، يا

ذَنْبٍ تَغْفِرُهُ ، اوْ خَطَأٍ تَسْتُرُهُ ، يا رَبّ يا رَبِّ يا رَبِّ ،

گناهى كه بيامرزى ، يا خطايى كه بپوشانى ، پروردگارا پروردگارا پروردگارا

يا الهى وَسَيِّدى وَمَوْلاىَ وَمالِكَ رِقّى ، يا مَنْ بِيَدِهِ

اى معبود من اى آقا و مولايم ، و اى مالك من ، اى كسى كه

ناصِيَتى ، يا عَليماً بِضُرّى وَمَسْكَنَتى ، يا خَبيراً بِفَقْرى

اختيارم بدست او است ، اى داناى بر پريشانى و بىنوائيم ، اى آگه از بىچيزى

وَفاقَتى ، يا رَبِّ يا رَبِّ يا رَبِّ ، اسْئَلُكَ بِحَقِّكَ

و نداريم پروردگارا ، پروردگارا ، پروردگارا ، از تو مىخواهم به حق خودت

وَقُدْسِكَ وَاعْظَمِ صِفاتِكَ وَاسْمائِكَ ، انْ تَجْعَلَ

و به ذات مقدست ، و به بزرگترين صفات و اسمائت كه

اوْقاتى مِنَ الْلَّيْلِ وَالْنَّهارِ بِذِكْرِكَ مَعْمُورَةً ، وَبِخِدْمَتِكَ

اوقاتم را در شب و روز به ياد خودت معمور و آباد گردانى ، و به خدمتت

مَوْصُولَةً ، وَاعْمالى عِنْدَكَ مَقْبُولَةً حَتّى تَكُونَ اعْمالى

پيوسته دارى و اعمالم را مقبول درگاهت گردانى تا اعمال

وَاوْرادى كُلُّها وِرْداً واحِداً ، وَحالى فى خِدْمَتِكَ

و گفتارم همه يك جهت براى تو باشد ، و حالم هميشه در خدمت تو مصروف