ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٤٧٧

دعاى كميل

فيها ، وَهُوَ بَلاءٌ تَطُولُ مُدَّتُهُ ، وَيَدُومُ مَقامُهُ ، وَلا يُخَفَّفُ

در آنجا دارم ؟ در صورتىكه آن بلا مدتش طولانى و دوامش هميشگى است و تخفيفى براى مبتلايان

عَنْ اهْلِهِ لِأَنَّهُ لا يَكُونُ الَّا عَنْ غَضَبِكَ وَاْنتِقامِكَ

به آن نيست ، زيرا آن بلا از خشم و انتقام

وَسَخَطِكَ ، وَهذا ما لا تَقُومُ لَهُ الْسَّمواتُ وَالْارْضُ ،

و غضب تو سرچشمه گرفته و اين بلارا آسمانها و زمين تاب تحمل آن را ندارند

يا سَيِّدى فَكَيْفَ لى وَانَا عَبْدُكَ الْضَّعيفُ الْذَّليلُ ،

اى آقاى من تا چه رسد به من بندهء ناتوان خوار

الْحَقيرُ الْمِسْكينُ الْمُسْتَكينُ ، يا الهى وَرَبّى وَسَيِّدى

ناچيز مستمند بيچاره ! ، اى معبود و پروردگار و آقا

وَمَوْلاىَ ! لِأَىِّ الْأُمُورِ الَيْكَ اشْكُو ، وَلِما مِنْها اضِجُّ

و مولاى من آيا براى كداميك از گرفتاريهايم به تو شكايت كنم ؟ و براى كداميك از آنها شيون

وَابْكى ، لِأَليم‌ِالْعَذابِ وَشِدَّتِهِ ، امْ لِطُولِ الْبَلاءِ وَمُدَّتِهِ ،

و گريه‌كنم ؟ آيا براى عذاب دردناك و سخت ؟ يا براى بلاى طولانى و مديد ؟

فَلَئِنْ صَيَّرْتَنى لِلْعُقُوباتِ مَعَ اعْدائِكَ ، وَجَمَعْتَ بَيْنى

پس اگر بنا شود مرا بخاطر كيفرهايم در زمرهء دشمنانت اندازى ، و مرا

وَبَيْنَ اهْلِ بَلائِكَ ، وَفَرَّقْتَ بَيْنى وَبَيْنَ احِبائِكَ

با گرفتاران در بلا و عذابت در يك جا گردآورى ، و ميان من و دوستانت

وَاوْليآئِكَ ، فَهَبْنى يا الهى وَسَيِّدى وَمَوْلاىَ وَرَبّى !

جدايى اندازى ، گيرم كه اى معبود و آقا و مولا و پروردگارم من