ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٤٧٦

دعاى كميل

وَعَلى الْسُنٍ نَطَقَتْ بِتَوْحيدِكَ صادِقَةً وَبِشُكْرِكَ

و بر زبانهايى كه صادقانه به يگانگيت گويا شده ؟ و سپاسگزارانه به شكرت باز

مادِحَةً ، وَعَلى قُلُوبٍ اعْتَرَفَتْ بِالهِيَّتِكَ مُحَقِّقَةً ، وَعَلى

شده ؟ و بر دلهايى كه از روى يقين به خدائيت اعتراف كرده‌اند ؟ و بر

ضَمائِرَ حَوَتْ مِنَ الْعِلْمِ بِكَ حَتّى صارَتْ خاشِعَةً ،

نهادهايى كه علم و معرفتت آنها را فرا گرفته تا به جايى كه در برابرت خاشع گشته ؟

وَعَلى جَوارِحَ سَعَتْ الى اوْطانِ تَعَبُّدِكَ طائِعَةً ،

و بر اعضاء و جوارحى كه مشتاقانه به پرستشگاهايت شتافته

وَاشارَتْ بِاسْتِغْفارِكَ مُذْعِنَةً ، ما هكَذَا الْظَّنُّ بِكَ ، وَلا

و با حال اقرار به گناه جوياى آمرزش تو هستند ؟ چنين گمانى به تو نيست ، و از فضل

اخْبِرْنا بِفَضْلِكَ عَنْكَ ، يا كَريمُ يا رَبِّ وَانْتَ تَعْلَمُ

تو چنين خبرى به ما نرسيده ، اى خداى كريم اى پروردگار من ، و تو ناتوانى مرا

ضَعْفى عَنْ قَليلٍ مِنْ بَلاءِ الْدُّنْيا وَعُقُوباتِها وَما

در مقابل اندكى از بلاى دنيا و كيفرهاى ناچيز آن و ناملايماتى

يَجْرى فيها مِنَ الْمَكارِهِ عَلى اهْلِها ، عَلى انَّ ذلِكَ

كه معمولًا بر اهل آن مىرسد مىدانى در صورتىكه اين بلا و ناراحتى

بَلاءٌ وَمَكْرُوهٌ قَليلٌ مَكْثُهُ ، يَسيرٌ بَقائُهُ ، قَصيرٌ مُدَّتُهُ ،

دوامش كم است ، و دورانش اندك ، و مدتش كوتاه است

فَكَيْفَ احْتمالى لِبَلاءِ الْآخِرَةِ وَجَليلِ وُقُوعِ الْمَكارِهِ

پس چگونه تاب تحمل بلاى آخرت و آن ناملايمات بزرگ را