ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٤٧٤

دعاى كميل

عَلَىَّ مِنْ ذلِكَ بَعْضَ حُدُودِكَ ، وَخالَفْتُ بَعْضَ

نسبت به پاره‌اى از حدود و احكامت تجاوز كردم و در برخى از دستوراتت راه مخالفت

اوامِرِكَ ، فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَىَّ فى جَميعِ ذلِكَ ، وَلا حُجَّةَ

را پيمودم پس در تمام آنچه پيش آمده تو را ستايش مىكنم ، و اكنون از

لى فيما جَرى عَلَىَّ فيهِ قَضاؤُكَ ، وَالْزَمَنى حُكْمُكَ

حكمى كه دربارهء كيفر من جارى گشته و قضا و آزمايش تو مرا بدان ملزم ساخته

وَبَلاؤُكَ ، وَقَدْ اتَيْتُكَ يا الهى بَعْدَ تَقْصيرى وَاسْرافى

حجت و برهانى ندارم ، و اينك اى معبود من در حالى به درگاهت آمده‌ام كه درباره‌ات كوتاهى كرده

عَلى نَفْسى ، مُعْتَذِراً نادِماً ، مُنْكَسِراً مُسْتَقيلًا ، مُسْتَغْفِراً

و بر خود زياده‌روى نموده و عذرخواه و پشيمان و دل‌شكسته و پوزش‌جو و آمرزش طلب

مُنيباً ، مُقِرّاً مُذْعِناً مُعْتَرِفاً ، لا اجِدُ مَفَرّاً مِما كانَ مِنّى ،

و بازگشت كنان و به گناه خويش اقرار و اذعان و اعتراف دارم و راه گريزى از آنچه از من سر زده نيابم

وَلا مَفْزَعاً اتَوَجَّهُ الَيْهِ فى امْرى ، غَيْرَ قَبُولِكَ عُذْرى

و پناهگاهى كه بدان رو آورم در كار خويش ندارم جز اينكه تو عذرم بپذيرى

وَادْخالِكَ اياىَ فى سَعَةِ رَحْمَتِكَ ، اللهُمَّ فَاقْبَلْ

و مرا در فراخناى رحمتت درآورى ، پس اى خداى من عذرم بپذير

عُذْرى ، وَارْحَمْ شِدَّةَ ضُرّى ، وَفُكَّنى مِنْ شَدِّ وَثاقى ،

و بر شدت پريشانيم رحم كن ، و از بند سخت گناهانم رهائيم ده

يا رَبِّ ارْحَمْ ضَعْفَ بَدَنى ، وَرِقَّةَ جِلْدى ، وَدِقَّةَ

اى پروردگار من بر ناتوانى بدنم و نازكى پوست تنم و باريكى