ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٤٧٢

دعاى كميل

عَمَلِىَ الْقَبيحِ بِالْحَسَنِ مُبَدِّلًا غَيْرَكَ لا الهَ الَّا انْتَ ،

عمل زشت مرا به كار نيك تبديل كند ، نيست معبودى جز تو

سُبْحانَكَ وَبِحَمْدِكَ ظَلَمْتُ نَفْسى وَتَجَرَّأْتُ بِجَهْلى

منزهى تو و به حمد تو مشغولم ، من به خويشتن ستم كردم و در اثر نادانيم دليرى كردم

وَسَكَنْتُ الى قَديمِ ذِكْرِكَ لى وَمَنِّكَ عَلَىَّ ، اللهُمَّ

و به اينكه هميشه از قديم به ياد من بوده و بر من لطف و بخشش داشتى آسوده خاطر نشستم ، اى خدا

مَوْلاىَ كَمْ مِنْ قَبيحٍ سَتَرْتَهُ ، وَكَمْ مِنْ فادِحٍ مِنَ الْبَلاءِ

اى مولاى من چه بسيار زشتيها كه از من پوشاندى ، و چه بسيار بلاهاى سنگين كه از من

اقَلْتَهُ ، وَكَمْ مِنْ عِثارٍ وَقَيْتَهُ ، وَكَمْ مِنْ مَكْرُوهٍ دَفَعْتَهُ ، وَكَمْ

بازگرداندى ، و چه بسيار لغزشها كه از آن نگهم داشتى ، و چه بسيار ناراحتيها كه از من دور كردى ، و چه

مِنْ ثَناءٍ جَميلٍ لَسْتُ اهْلًا لَهُ نَشَرْتَهُ ، اللهُمَّ عَظُمَ

بسيارمدح و ثناى خوبى كه من شايسته‌اش نبودم و تو آن را منتشر ساختى ، خدايا بلاى من بسى

بَلائى ، وَافْرَطَ بى سُوءُ حالى ، وَقَصُرَتْ بى اعْمالى ،

بزرگ است ، و بدى حالم از حد گذشته ، و اعمالم نارسا است

وَقَعَدَتْ بى اغْلالى ، وَحَبَسَنى عَنْ نَفْعى بُعْدُ امَلى ،

و زنجيرهاى علايق مرا خانه‌نشين و آرزوهاى دور و دراز مرا از رسيدن به منافعم بازداشته

وَخَدَعَتْنِى الْدُّنْيا بِغُرُورِها ، وَنَفْسى بِجِنايَتِها

و دنيا با ظواهر فريبنده‌اش مرا گول زد و نفسم بوسيلهء جنايتش ،

وَمِطالى ، يا سَيِّدى فَاسْئَلُكَ بِعِزَّتِكَ انْ لا يَحْجُبَ

و به مسامحه گذراندم ، اى آقاى من پس از تو مىخواهم به عزتت كه بدى رفتارم و كردار من