ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٤٢٣

دعاى بعد از زيارت

مُحَمَّدٍ حُجَّتِكَ فى ارْضِكَ ، وَخَليفَتِكَ فى بِلادِكَ ،

محمد حجت خود در روى زمينت ، و جانشين تو در شهرهايت

وَالدَّاعى الى سَبيلِكَ ، وَالْقائِمِ بِقِسْطِكَ ، وَالثَّائِرِ بِامْرِكَ ،

و دعوت كنندهء بسوى راهت ، و قيام كنندهء به عدل و دادت ، و انقلاب كنندهء به دستورت ،

وَلِىِّ الْمُؤْمِنينَ وَبَوارِ الْكافِرينَ ، وَمُجَلِّى الظُّلْمَةِ ، وَمُنيرِ

دوست مؤمنان و نابودى كافران ، و بر طرف كنندهء تاريكى ، و روشن كنندهء

الْحَقِّ وَالنَّاطِقِ بِالْحِكْمَةِ وَالصِّدْقِ ، وَكَلِمَتِكَ التَّامَّةِ فى

حق ، و گوياى به حكمت و راستى ، و آن آفريده كاملت در

ارْضِكَ ، الْمُرْتَقِبِ الْخائِفِ ، وَالْوَلِىِّ النَّاصِحِ ، سَفينَةِ

روى زمين كه در حال انتظار و هراس بسر برد ، و آن سرپرست خيرخواه و كشتى

النَّجاةِ وَعَلَمِ الْهُدى ، وَنُورِ ابْصارِ الْوَرى ، وَخَيْرِ مَنْ

نجات و پرچم هدايت ، و روشنى ديدگان مردم ، و بهترين كسى

تَقَمَّصَ وَارْتَدى ، وَمُجَلِّى الْعَمى ، الَّذى يَمْلَأُ الْأَرْضَ

كه جامه ورداء ببر كرد ، و زدايندهء گمراهى ، آنكس كه پركند زمين را از

عَدْلًا وَقِسْطاً كَما مُلِئَتْ ظُلْماً وَجَوْراً ، انَّكَ عَلى كُلِّ

عدل و داد چنانچه پرشده باشد از ستم و بيدادگرى ، كه براستى تو بر هر

شَىْءٍ قَديرٌ ، اللهُمَّ صَلِّ عَلى وَلِيِّكَ وَابْنِ اوْلِيائِكَ ،

چيز توانائى ، خدايا درود فرست بر وليّت و فرزند اوليائت

الَّذينَ فَرَضْتَ طاعَتَهُمْ وَاوْجَبْتَ حَقَّهُمْ وَاذْهَبْتَ عَنْهُمُ

آنان كه واجب كردى فرمانبرداريشان را ، و واجب گرداندى حقشان را و دور كردى از ايشان