ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٤٢٠

زيارت اوّل حضرت صاحب الأمر عليه السلام

لا الهَ الَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ ، وَانَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ

كه معبودى نيست جز خداى يگانه كه شريك ندارد و محمد بنده

وَرَسُولُهُ ، لا حَبيبَ الَّا هُوَ وَاهْلُهُ ، وَاشْهِدُكَ يا مَوْلاىَ انَّ

و رسول او است ، و محبوبى نيست جز او و خاندانش ، و گواه گيرم تو را اى مولاى من كه

عَلِيّاً اميرَ الْمُؤْمِنينَ حُجَّتُهُ ، وَالْحَسَنَ حُجَّتُهُ ، وَالْحُسَيْنَ

على امير مؤمنان حجت خدا است ، و حسن حجت او است و حسين

حُجَّتُهُ ، وَعَلِىَّ بْنَ الْحُسَيْنِ حُجَّتُهُ ، وَمُحَمَّدَ بْنَ عَلِىٍّ

حجت او است ، و على بن الحسين حجت او است ، و محمد بن على

حُجَّتُهُ ، وَجَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ حُجَّتُهُ ، وَمُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ

حجت او است ، و جعفر بن محمد حجت او است ، و موسى بن جعفر

حُجَّتُهُ ، وَعَلِىَّ بْنَ مُوسى حُجَّتُهُ ، وَمُحَمَّدَ بْنَ عَلِىٍّ

حجت او است ، و على بن موسى حجت او است ، و محمد بن على

حُجَّتُهُ ، وَعَلِيَّ بْنَ مُحَمَّدٍ حُجَّتُهُ ، وَالْحَسَنَ بْنَ عَلِىٍّ

حجت او است ، و على بن محمد حجت او است ، و حسن بن على

حُجَّتُهُ ، وَاشْهَدُ ا نَّكَ حُجَّةُ اللَّهِ ، انْتُمُ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ ، وَانَّ

حجت او است ، و گواهى دهم كه تو حجت خدائى ، شمائيد حجّت اول و آخر ، و مسلماً

رَجْعَتَكُمْ حَقٌّ لا رَيْبَ فيها يوم لَايَنفَعُ نَفْساً إِيمَانُهَا

بازگشت شما حق است كه شكى در آن نيست ، روزى كه سود ندهد كسى را ايمانش

لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ اوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْراً وَانَّ

كه پيش از آن ايمان نياورده يا در ( مدت ) ايمان خويش كار خيرى انجام نداده ، و همانا