ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٤١٥

اذن دخول سرداب مقدس غيبت

صاحِبَ الزَّمانِ ، قَطَعْتُ فى وُصْلَتِكَ الْخُلَّانَ ، وَهَجَرْتُ

صاحب الزمان ، من براى رسيدن به فيض ديدارت از دوستان صميمى جداشدم ، و براى زيارتت

لِزِيارَتِكَ الْأَوْطانَ ، وَاخْفَيْتُ امْرى عَنْ اهْلِ الْبُلْدانِ ،

وطن را ترك كردم ، و هدف و مقصودم را از مردم شهرها ( ى سر راه ) پنهان داشتم

لِتَكُونَ شَفيعاً عِنْدَ رَبِّكَ وَرَبّى ، وَالى ابائِكَ وَمَوالِىَّ فى

و تا تو شفيع من گردى در نزد پروردگارمان ، و پيش پدرانت : آن سرورانم برايم در

حُسْنِ التَّوْفيقِ لى ، وِاسْباغِ النّعْمَةِ عَلَىَّ ، وَسَوْقِ

توفيقى نيك ، و نعمت فراوان و جارى شدن

الْإِحْسانِ الَىَّ ، اللهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

احسان و بخشش بسويم ، خدايا درود فرست بر محمد و آل محمد

اصْحابِ الْحَقِّ ، وَقادَةِ الْخَلْقِ ، وَاْسْتَجِبْ مِنّى ما

آن ملازمين حق ، و راهبران خلق ، و به اجابت رسان برايم آنچه

دَعَوْتُكَ ، وَاعْطِنى ما لَمْ انْطِقْ بِهِ فى دُعآئى ، مِنْ صَلاحِ

دعا كردم ، و عطا كن به من آنچه را به زبان نياوردم در دعايم از آنچه را به صلاح

دينى وَدُنْياىَ انَّكَ حَميدٌ مَجيدٌ ، وَصَلَّى اللَّهُ عَلى مُحَمَّدٍ

دين و دنياى من است كه براستى توئى ستوده و بزرگوار ، و درود خدا بر محمد

وَآلِهِ الطَّاهِرينَ .

و آل پاكش باد