ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٤١٠

اذن دخول سرداب مقدس غيبت

الشَهادَةَ بَيْنَ يَدَيْكَ ، وَالْفَوْزَ لَدَيْكَ ، مَوْلاىَ فَانْ ادْرَكَنِى

در پيش رويت بشهادت رسم و در نزد تو كامياب گردم اى مولاى من و اگر

الْمَوْتُ قَبْلَ ظُهُورِكَ فَانّى اتَوَسَّلُ بِكَ وَبابآئِكَ

پيش از زمان ظهور تو مرگ به سراغم آيد من توسل جويم بوسيلهء پدران

الطَّاهِرينَ الَى اللَّهِ تَعالى ، وَاسْالُهُ انْ يُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ

پاك تو بدرگاه خداى تعالى و از او خواهم كه درود فرستد بر محمد

وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَانْ يَجْعَلَ لى كَرَّةً فى ظُهُورِكَ وَرَجْعَةً فى

و آل محمد ، و مقرّر فرمايد برايم زندگى دوباره در زمان ظهورت

ايَّامِكَ ، لِأَبْلُغَ مِنْ طاعَتِكَ مُرادى ، وَاشْفِىَ مِنْ اعْدائِكَ

بازگشتم را در آن روزهاى درخشان حكومتت ، تا در مورد فرمانبردارى تو به مقصود برسم ( و جراحت )

فُؤادى ، مَوْلاىَ وَقَفْتُ فى زِيارَتِكَ مَوْقِفَ الْخاطِئينَ

دلم را از دشمنانت‌شفا بخشم ، سرورا من ايستاده‌ام براى زيارت تو چون خطاكاران

النَّادِمينَ الْخائِفينَ مِنْ عِقابِ رَبِّ الْعالَمينَ ، وَقَدِ

پشيمانى كه ترسان است از كيفر پروردگار جهانيان ، و

اتَّكَلْتُ عَلى شَفاعَتِكَ ، وَرَجَوْتُ بِمُوالاتِكَ وَشَفاعَتِكَ ،

تكيه كرده‌ام بر شفاعت و وساطت تو ، و از دوستى و شفاعت تو اميد آن دارم

مَحْوَ ذُنُوبى وَسَتْرَ عُيُوبى وَمَغْفِرَةَ زَلَلى ، فَكُنْ لِوَلِيِّكَ يا

كه گناهانم محو شود و عيوبم پوشيده گردد و لغزشهايهم آمرزيده شود ، پس تو هم اى

مَوْلاىَ عِنْدَ تَحْقيقِ امَلِهِ ، وَاسْالِ اللَّهَ غُفْرانَ زَلَلِهِ ، فَقَدْ

مولاى من كمك دوستدارت كن تا آرزويش تحقق يابد ، و از خدا بخواه كه لغزشش را بيامرزد ، زيرا كه