ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٤٠٩

اذن دخول سرداب مقدس غيبت

الشَّاهِدُ عَلى ذلِكَ ، وَهُوَ عَهْدى الَيْكَ ، وَميثاقى لَدَيْكَ ،

گواهى بر اين ، و اين عهد و پيمان من است در پيش تو

اذْ انْتَ نِظامُ الدّينِ ، وَيَعْسُوبُ الْمُتَّقينَ ، وَعِزُّ

چون توئى نظام بخش دين ، و بزرگ متقين ، و عزت بخش

الْمُوَحِّدينَ ، وَبِذلِكَ امَرَنى رَبُّ الْعالَمينَ ، فَلَوْ

مردمان يكتاپرست و به همين دستور داده است مرا پروردگار جهانيان ، و اگر

تَطاوَلَتِ الدُّهُورُ ، وَتَمادَّتِ الْأَعْمارُ لَمْ ازْدَدْ فيكَ الَّا

طولانى گردد روزگارها و بدرازا كشد عمرها نيفزايد مرا در بارهء تو جز

يَقيناً ، وَلَكَ الّا حُبّاً ، وَعَلَيْكَ الَّا مُتَّكَلًا وَمُعْتَمَداً ،

يقين و زياد نگرداند در من بجز محبت و توكل و اعتماد بر تو

وَلِظُهُورِكَ الَّا مُتَوَقِّعاً ، وَمُنْتَظِراً وَلِجِهادى بَيْنَ يَدَيْكَ

و جز انتظار و توقع ظهور و پيروزيت ، و جز آنكه چشم به راه آن باشم كه در پيش رويت پيكار كنم

مُتَرَقِّباً فَابْذُلُ نَفْسى وَمالى وَوَلَدى وَاهْلى وَجَميعَ ما

و جان خود و مال و فرزند و خاندان و خلاصه هر چه را خدا به من داده است

خَوَّلَنى رَبّى بَيْنَ يَدَيْكَ وَالتَّصَرُّفَ بَيْنَ امْرِكَ وَنَهْيِكَ ،

همه را در راهت نثار كنم و همه را در اختيار امر و نهى تو بگذارم

مَوْلاىَ فَانْ ادْرَكْتُ ايَّامَكَ الزَّاهِرَةَ ، وَاعْلامَكَ الْباهِرَةَ ،

مولاى من اگر من آن دوران درخشان را درك كنم و آن پرچمهاى نمايان تو را ببينم

فَها انَا ذا عَبْدُكَ الْمُتَصَرِّفُ بَيْنَ امْرِكَ وَنَهْيِكَ ، ارْجُو بِهِ

پس من همان بندهء تو باشم كه خود را در اختيار امر و نهى تو بگذارم تا بلكه بدان وسيله