ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٣٧٧

صلوات بر امام هادى عليه السلام

سَيِّدِنا مُحَمَّدٍ وَاهْلِ بَيْتِهِ ، وَصَلِّ عَلى عَلِىِّ بْنِ مُحَمَّدٍ

آقاى ما محمد و خاندانش ، و درود فرست بر على بن محمد

الرَّاشِدِ ، الْمَعْصُومِ مِنَ الزَّلَلِ ، وَالطَّاهِرِ مِنَ الْخَلَلِ ،

آن راهبر معصوم از گناه ، و لغزش و پاك از عيب و نقص

وَالْمُنْقَطِعِ الَيْكَ بِالْأَمَلِ ، الْمَبْلُوِّ بِالْفِتَنِ ، وَالْمُخْتَبَرِ

و آنكه اميد خود را از خلق تو بريده و به تو پيوسته ، آن مبتلا به آشوبها ، و آزموده

بِاْلِمحَنِ ، وَالْمُمْتَحَنِ بِحُسْنِ الْبَلْوى وَصَبْرِ الشَّكْوى ،

به محنتها ، و امتحان شده به آزمايش نيكو ، و بردبار در شكايت ، و

مُرْشِدِ عِبادِكَ ، وَبَرَكَةِ بِلادِكَ ، وَمَحَلِّ رَحْمَتِكَ ،

ارشادگر بندگانت ، و بركت شهرهايت ، و محل نزول رحمتت

ومُسْتَوْدَعِ حِكْمَتِكَ ، وَالْقائِدِ الى جَنَّتِكَ ، الْعالِمِ فى

و جاى سپردن حكمتت ، و پيشرو بسوى بهشتت ، دانشمند در

بَرِيَّتِكَ ، وَالْهادى فى خَليقَتِكَ ، الَّذِى ارْتَضَيْتَهُ وَانْتَجَبْتَهُ

ميان خلقت و راهنماى در آفريدگانت ، آن كس كه پسندش كردى و برگزيدى

وَاخْتَرْتَهُ لِمَقامِ رَسُولِكَ فى امَّتِهِ ، وَا لْزَمْتَهُ حِفْظَ

و انتخابش كردى براى جانشينى پيامبرت در ميان امتش ، و ملزمش كردى براى نگهدارى

شَريعَتِهِ ، فَاسْتَقَلَّ بِاعْباءِ الْوَصِيَّةِ ناهِضاً بِها ، ومُضْطَلِعاً

شريعت آن حضرت ، و او به تنهائى بار سنگين جانشينى را بدوش كشيد و توانا بود

بِحَمْلِها ، لَمْ يَعْثُرْ فى مُشْكِلٍ ، وَلا هَفا فى مُعْضِلٍ ، بَلْ

براى پذيرفتن آن ، نلغزيد در هيچ پيش‌آمد مشكلى ، و نه در هيچ كار پيچيده‌اى ، بلكه