ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٣٢٢

زيارت اوّل امام كاظم عليه السلام

الى باطِلٍ ، وَاشْهَدُ ا نَّكَ نَصَحْتَ للَّهِ وَلِرَسُولِهِ وَلِأَميرِ

بسوى باطل ، و گواهى دهم كه تو براستى خيرخواهى كردى براى خدا و پيامبرش و براى امير

الْمُؤْمِنينَ ، وَا نَّكَ ادَّيْتَ الْأَمانَةَ ، وَاجْتَنَبْتَ الْخِيانَةَ ،

مؤمنان ، و تو به خوبى امانت را پرداختى ، و از خيانت دورى گزيدى

وَاقَمْتَ الصَّلاةَ ، وَآتَيْتَ الزَّكاةَ ، وَامَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ ،

و بپاداشتى نماز را ، و بدادى زكات را ، و امر كردى به معروف

وَنَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ ، وَعَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصاً مُجْتَهِداً

و جلوگيرى كردى از كار زشت ، و پرستش كردى خدا را از روى اخلاص و كوشش

مُحْتَسِباً حَتّى أتَاكَ الْيَقينُ ، فَجَزاكَ اللَّهُ عَنِ الْإِسْلامِ

و پاداش جوئى ، تا آنگاه كه مرگ فرا رسيد ، خداوند پاداش نيكويت دهد از اسلام

وَاهْلِهِ افْضَلَ الْجَزاءِ وَاشْرَفَ الْجَزاءِ ، اتَيْتُكَ يَا بْنَ

و مسلمين ، بهترين پاداشها و شريف‌ترين پاداشهاى نيك ، آمده‌ام به نزدت اى فرزند

رَسُولِ اللَّهِ زائِراً عارِفاً بِحَقِّكَ ، مُقِرّاً بِفَضْلِكَ ، مُحْتَمِلًا

رسول خدا براىزيارتت شناساى حق توأم ، و فضيلتت را اقرار دارم ، و بار دانشت را تحمل

لِعِلْمِكَ ، مُحْتَجِباً بِذِمَّتِكَ ، عائِذاً بِقَبْرِكَ ، لائِذاً

كرده ، و در سرا پردهء پيمانت در آمدم ، و به قبرت پناه آورده ، به ضريحت

بِضَريحِكَ ، مُسْتَشْفِعاً بِكَ الَىَ اللَّهِ ، مُوالِياً لِأَوْلِيآئِكَ ،

پناهنده گشته‌ام ، و تو را بدرگاه خدا شفيع گرفته‌ام ، دوستدار دوستانت هستم

مُعادِياً لِأَعْدائِكَ ، مُسْتَبْصِراً بِشَأْنِكَ ، وَبِالْهُدَىَ الَّذى

و دشمن دشمنانت ، بينايم به شأن و مقامت ، و بدان هدايت و راهنمائى كه