ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٣٠٣

دعاى علقمه

ذِكْرى ، وَاكْفِنى يا كافِىَ مالا يَكْفى سِواكَ ، فَانَّكَ

و از يادم بيرون رود ، و كفايتم كن اى كه كفايت كنى آنكه را كه جز تو كفايت نكند ، توئى

الْكافى لا كافِىَ سِواكَ ، وَمُفَرِّجٌ لا مُفَرِّجَ سِواكَ ، وَمُغيثٌ

كفايت كننده و كفايت كننده ، و گشايش دهنده‌اى جز تو نيست و فريادرسى

لا مُغيثَ سِواكَ ، وَجارٌ لا جارَ سِواكَ ، خابَ مَنْ كانَ

كه فريادرسى جز تو نيست ، و پناهى كه پناهى جز تو نيست ، نوميد گشت كسى كه پناهش

جارُهُ سِواكَ ، وَمُغيثُهُ سِواكَ ، وَمَفْزَعُهُ الى سِواكَ ،

جز تو باشد ، و فريادرسش غير تو باشد ، و پناهگاهش جز درگاه تو باشد

وَمَهْرَبُهُ الى سِواكَ ، وَمَلْجَأُهُ الى غَيْرِكَ ، وَمَنْجاهُ مِنْ

و گريزگاهش جز به آستان تو باشد ، و ملجأى غير از تو داشته باشد ، و نجات خود را از

مَخْلُوقٍ غَيْرَكَ ، فَانْتَ ثِقَتى وَرَجائى وَمَفْزَعى وَمَهْرَبى

مخلوقى غير از تو خواهد ، پس توئى محل اعتماد و اميد و پناهگاه و گريزگاه

وَمَلْجَإِى وَمَنْجاىَ ، فَبِكَ اسْتَفْتِحُ ، وَبِكَ اسْتَنْجِحُ ،

و ملجأ و نجات بخش من ، و از تو گشايش طلبم ، و از تو رستگارى جويم

وَبِمُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ اتَوَجَّهُ الَيْكَ ، وَاتَوَسَّلُ وَاتَشَفَّعُ ،

و بوسيلهء محمد و آل محمد بدرگاهت رو كنم ، و توسل جويم و شفيع گيرم

فَاسْأَلُكَ يا اللَّهُ ، يا اللَّهُ ، يا اللَّهُ ، فَلَكَ الْحَمْدُ وَلَكَ الْشُّكْرُ ،

پس خواسته‌ام از تو است اى خدا ، اى خدا ، اى خدا ، از آن تو است ستايش ، و خاص تو است سپاسگزارى

وَالَيْكَ الْمُشْتَكى ، وَانْتَ الْمُسْتَعانُ ، فَاسْأَلُكَ يا اللَّهُ ، يا

و بدرگاه تو است شكوه ، و توئى كه بياريت طلبند ، از تو خواهم اى خدا