ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٢٦٩

نماز زيارت

حَتَّى اسْتَنْقَذَ عِبادَكَ مِنَ الْجَهالَةِ ، وَحَيْرَةِ الْضَّلالَةِ ، وَقَدْ

تا اينكه نجات داد بندگانت را از نادانى ، و سرگردانى و گمراهى ، در صورتى كه

تَوازَرَ عَلَيْهِ مَنْ غَرَّتْهُ الْدُّنْيا ، وَباعَ حَظَّهُ مِنَ الْآخِرَةِ

همدست شدند بر ضدّ او كسانىكه دنيا فريبشان داد ، و فروختند بهرهء خود را از آخرت

بِالْأَدْنى ، وَتَرَدّى فى هَواهُ ، وَاسْخَطَكَ وَاسْخَطَ نَبِيَّكَ ،

به چيز پستى و سرنگون شدند در ( چاه ) هواپرستى ، و به خشم آوردند تو را

وَاطاعَ مِنْ عِبادِكَ اوْلى الْشِّقاقِ وَالْنِّفاقِ ، وَحَمَلَةَ

و پيامبرت را و پيروى كردند از بندگانت آن مردم تفرقه افكن و منافق ، آنها كه بارهاى گناه بر دوش

الْأَوْزارِ الْمُسْتَوْجِبينَ الْنَّارَ ، فَجاهَدَهُمْ فيكَ صابِراً

مىكشيدند و سزاوار آتش دوزخ بودند ، پس جهاد كرد با آنها دربارهء تو با شكيبائى

مُحْتَسِباً ، مُقْبِلًا غَيْرَ مُدْبِرٍ ، لا تَاْخُذُهُ فِى اللَّهِ لَوْمَةُ لائِمٍ ،

و پاداش جويانهء بدون آنكه پشت به دشمن كند و در راه تو تحت تأثير ملامت كننده‌اى قرار گيرد

حَتّى سُفِكَ فى طاعَتِكَ دَمُهُ ، وَاسْتُبيحَ حَريمُهُ ، اللهُمَّ

تا جائى كه ريخته شد خون پاكش در راه فرمانبردارى تو ، و حرمتش پايمال شد ، خدايا

الْعَنْهُمْ لَعْناً وَبيلًا ، وَعَذِّبْهُمْ عَذاباً اليماً .

لعنت كن آنها را لعنتى و بال‌آور ، و عذابشان كن به عذابى دردناك