ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٢٣٧

زيارت ساير شهدا عليهم السلام

وَكَيْفَ لا افْعَلُ ذلكَ ، وَانّما هِىَ مَوْتَةٌ اوْ قَتْلَةٌ واحِدَةٌ ، ثُمَّ

و اكنون كه يك بار كشته شدن بيش نيست چرا چنين نكنم ، و پس

هِىَ اْلكَرامَةُ اْلَّتى لَا اْنقِضاءَ لَها ابَداً ، فَقَدْ لَقْيِتَ

از اين كرامت و لطف بى پايان و ابدى خواهد بود ، و تو ( ايسادگى كردى ) تا

حِمامَكَ ، وَواسَيْتَ امامَكَ ، وَلَقِيتَ مِنَ اْللَّهِ الْكَرامَةَ فى

لحظه شهادت ، و مواسات كردى با امامت ، و از خداوند لطف و كرامت را

دارِ الْمُقامَةِ ، حَشَرَنَا اْللَّهُ مَعَكُم فى الْمُسْتَشْهَدينَ ، وَرَزَقَنا

در جايگاه هميشگى دريافت كردى ، خداوند ما را با شما شهيدان محشور گرداند ، و همراهى

مُرافَقَتَكُمْ فى اعْلى عِلِّيين .

با شما را در بالا ترين درجات بهشت روزيمان سازد .

السَّلامُ عَلى بِشْرِ بنِ عُمَرِ الْحَضْرَمى ، شَكَرَ اللَّهُ لَكَ

سلام بر بشر بن عمر حضرمى ، خداوند در برابر گفته‌ات به امام ( حسين عليه السلام )

قَوْلَكَ لِلْحُسينِ وَقَدْ اذِنَ لَكَ فى الْإِنْصِرافِ : أَكَلَتْنى

پاداش دهد كه به تو اجازه بازگشت داد و تو گفتى : درندگان

اذَنِ الْسِّباعُ حَيّاً اذا فَارَقْتُكَ وَاسْأَلُ عَنْكَ الْرُّكْبانَ ،

مرا زنده طعمه خودسازند اگر از تو جدا شوم و خبر شهادت ترا از كاروانيان رهگذر جويا شوم ،

وَاخْذُلُكَ مَعَ قِلَّةِ الاعْوانِ ، لا يَكُونُ هذا ابَداً .

و ترا با ياران اندك ترك گويم ، هرگز چنين نخواهد شد .

السَّلامُ عَلى بُرَيرْ بِنْ خُضَيرٍ الْهَمْدَانىّ الْمَشْرِقى

سلام بر يزيد بن حصين همدانى مشرقى