ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٢٣٦

زيارت ساير شهدا عليهم السلام

وَمُواساتِكَ امامَكَ ، اذْ مَشى الَيْكَ وَأَنْتَ صَرِيعٌ فَقال :

و مواساتت را در حق امامت ، هنگامى به خاك افتاده بودى ، آن حضرت بسويت آمد و فرمود :

يَرْحَمُكَ اللَّهُ يا مُسْلِمَ بْنَ عَوْسَجةَ وَقَرأَ فَمِنْهُمْ مَنْ

خداوند رحمتت كند اى مسلم بن عوسجه و اين آيه را خواندند : بعض از آنان

قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا لَعَنَ اللَّهُ

شهيد شدند و بعض از آنها منتظر شهادتند و عهد خدا را تغيير نداده‌اند ، خدا لعنت كند

المُشْتَرَكينَ فى قَتْلِكَ عَبْدَ اللَّهِ الْضَّبابى وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ

شركت كنندگان در قتلت : عبداللَّه ضبابى و عبداللَّه بن

خشكارَةَ الْبَجَلى .

خشكاره بجلىّ را .

السَّلامُ عَلى سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اْللَّهِ الْحَنَفىّ ، الْقائِلِ لِلْحُسَيْنِ

سلام بر سعد بن عبداللَّه حنفى ، كه به امام حسين ( عليه السلام ) عرض كرد

وَقَدْ اذِنَ لَهُ فىاْلإِنْصِرافِ : واللَّه لا نُخَلِّيكَ حتّى يَعْلَمَ اللَّهُ

هنگامى كه به او اذن بازگشت داد : ترا رها نمىكنيم تا آنگاه كه خداوند مارا

انّا قَدْ حَفِظْنَا غَيْبَةَ رَسُولِ اللَّه صلى الله عليه و آله فيكَ ، وَاللَّهِ لَوْ اعْلَمُ انّى

حافظ و پاسدار دين و عترت پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله در قيام تو ببيند ، اگر من

اقتَلُ ثُمَّ احْيى ، ثُمَّ احْرَقُ ثُمَّ اذْرى وَيُفعَلُ ذلكَ بى

كشته شوم سپس زنده شوم و سوزانده شوم و بعد زنده شوم و هفتا بار اين

سَبْعينَ مَرَّةٍ ما فارَقْتُكَ حَتّى الْقى حَمامى دُونَكَ ،

چنين با من بكنند ، ترا ترك نكنم تا در برابرت جان سپارم ،