ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ٢٣٥

زيارت ساير شهدا عليهم السلام

عَلى قارِبٍ مَوْلَى الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِىٍّ ، السَّلامُ على مُنْجِحٍ

بر قارب آزاد شدهء ، حسين بن على ( عليهما السلام ) ، سلام بر منجح

مَوْلَى الْحُسينِ بنِ عَلِىٍّ .

آزاد شده حسين بن على ( عليهما السلام )

السَّلامُ عَلى مُسْلِمِ بْنِ عَوْسَجَةٍ الْأَسَدِىِّ ، الْقائِلِ

سلام بر مسلم بن عوسجه اسدى ، كه به امام حسين ( عليه السلام ) عرض كرد :

لِلْحُسَيْنِ وَقَدْ اذِنَ لَهُ فِى اْلِانْصِرافِ : أَنَحْنُ نُخَلّى عَنْكَ

هنگاى كه حضرت به او اجازه بازگشت داد : آيا ما ترا ترك كنيم ، در اين صورت

وَبِمَ نَعْتَذِرُ الىَ اللَّهِ مِنْ اداءِ حَقِّكَ ؟ ، لا وَاللَّهِ حَتّى اكْسِرَ

چه عذرى نزد خداوند در برابر اداى حق تو خواهيم داشت ؟ نه به خدا تا بشكنم در

فى صُدُورِهِمْ رُمْحى ، واضْرِبَهُمْ بِسَيْفى ما ثَبَتَ قائمُهُ

سينه آنان نيزه‌ام را ، و تا شمشير در دست دارم بر آنان شمشير

فى يَدى ، وَلا افارِقُكَ وَلَوْ لَمْ يَكُنْ مَعى سَلاحٌ اقاتِلُهُم

مىزنم ، و از تو جدا نمىگردم و اگر اسلحه‌اى با من نباشد كه با آنان بجنگم ، آنها را

بِهِ لَقَذَفْتُهُمْ بِالْحِجارَةِ ، ثُمَّ لَمْ افارِقْكَ حَتّى امُوتَ مَعَكَ ،

سنگباران خواهم كرد ، و از تو جدا نشوم تا با تو جان سپارم ،

وَكُنْتَ اوّلَ مَنْ شَرَى نَفْسَهُ ، واوَّلَ شَهِيدٍ مِنْ شُهَداءِ اللَّهِ

تو نخستين فدائى او بودى ، و اولين شهيد از شهدائى كه از راه خدا

قَضىنَحْبَهُ ، فَفُزْت‌َوَرَب‌ِّالْكَعْبَةِ ، شَكَرَ اللَّهُ لَكَ اسْتِقْدامَكَ ،

جان دادند ، به خداى كعبه كه رستگارشدى ، خداوند پيش آهنگيت در شهادت را پاداش دهد