ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ١٩٦

آداب زيارت

وَشِفاءً مِنْ كُلِّ داءٍ وَسُقْمٍ وَآفَةٍ وَعاهَةٍ ، اللهُمَّ طَهِّرْ بِهِ

و شفاى از هر دردى و بيمارى و آفتى و آسيبى ، خدايا پاك كن بدان

قَلْبى ، وَاشْرَحْ بِهِ صَدْرى ، وَسَهِّلْ لى بِهِ امْرى .

دلم را ، و بگشا بدان سينه‌ام را ، و آسان گردان بدان كارم را

سپس دو ركعت نماز كن و به آرامى روانه شو به جانب حرم مطهر ، با دل خاشع و ديدهء گريان و بسيار بگو ذكر « اللَّهُ اكْبَرُ » و « لاالهَ الَّا اللَّهُ » و « الْحَمْدُ للَّهِ » و صلوات فرست بر رسول خدا صلى الله عليه و آله و بخصوص بر امام حسين صلوات اللَّه عليه و بسيار لعن كن بر قاتلان آن حضرت و بيزارى بجو از كسانىكه در روز اوّل پايهء ظلم و جور را بر اهل‌بيت عليهم السلام گذاشتند ، چون رسيدى به در حرم مطهر ، بايست و بگو :

اللَّهُ اكْبَرُ كَبيراً ، وَالْحَمْدُ للَّهِ كَثيراً ، وَسُبْحانَ

خدا بزرگتر است ( از توصيف ) ، و ستايش بسيار خداراست تسبيح مىكنم

اللّهِ بُكْرَةً وَاصيلًا . . . الْحَمْدُ للَّهِ اْلَّذِي هَدَانَا لِهَذَا

خدا در صبح و شام ، ستايش خدائى را كه ما را به اين ( حرم ) هدايت كرد

وَمَاكُنَّا لِنَهْتَدِىَ لَوْلَا أَنْ هَدَانَا اللَّهُ لَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا

و ما خود چنان نبوديم كه راه ببريم اگر خدا ما را هدايت نمىكرد ، براستى كه آمدند رسولان پروردگار ما

بِالْحَقِّ پس بگو :

به حق