ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ١٩٠

اعمال مسجد صعصعة

فَشَرَعَ ، وَعَلا فَارْتَفَعَ ، وَقَدَّرَ فَاحْسَنَ ، وَصَوَّرَ فَاتْقَنَ ،

و شروع كرد و برتر و مرتفع گرديد ، و اندازه گرفت و نيكو اندازه كرد ، و صورت بخشيد و محكم كرد

وَاحْتَجَّ فَابْلَغَ ، وَانْعَمَ فَاسْبَغَ ، وَاعْطى فَاجْزَلَ ، وَمَنَحَ

و حجّت آورد و رساند و نعمتت داد و فراوان كرد و عطا كرد و فزون نمود و بخشيد

فَافْضَلَ ، يا مَنْ سَما فِى اْلعِزِّ فَفاتَ نَواظِرَ اْلأبْصارِ ، وَدَنا

و زياده داد ، اى كه در عزّت چنان و الا است كه از نگاه چشمها گذشته و در لطف

فِى الّلُطْفِ فَجازَ هَواجِسَ اْلأَفْكارِ ، يا مَنْ تَوَحَّدَ

چنان نزديك است كه از آنچه خطور كند اى انكه يكتا است

بِاْلمُلكِ فلانِدَّ لَهُ فى مَلَكُوتِ سُلْطانِهِ ، وَتَفَرَّدَ بِاْلألاءِ

در فرمانروانى و ملك كه از براى او در سلطنتش همتائى ندارد و او تنها در بخششها و بزرگى

وَالْكِبِرْيآءِ فَلا ضِدَّ لَهُ فى جَبَرُوتِ شَأْنِهِ ، يا مَنْ حارَتْ

متفرّد است و رقيب و ضدّى براى او نيست در جبروت مقامش ، اى كه در بزرگى هيبتش

فى كِبْرِيآءِ هَيْبَتِهِ دَقايِقُ لَطائفِ اْلأَوْهامِ ، وَانْحَسَرَتْ

ريزه كارى و نازك بينيهاى انديشه‌ها و اوهام سرگردان گشته و ديده‌هاى تيزبينان

دُونَ ادْراكِ عَظَمَتِهِ خَطايِفُ ابْصارِ اْلأَنامِ ، يا مَنْ عَنَتِ

مردم در مقام درك عظمتش و امانده ، اى كه در برار

اْلوُجُوهُ لِهَيْبَتِهِ ، وَخَضَعَتِ الرِّقابُ لِعَظَمَتِهِ ، وَوَجِلَتِ

هيبتش چهرها خوار گشته و گردنها در برابر عظمتش خاضع شده ، و دلها از ترس او

اْلقُلُوبُ مِنْ خيفَتِهِ ، اسْئَلُكَ بِهذِهِ اْلمِدْحَةِ الَّتى لا تَبْتَغى

هراسان شده ، از تو درخواست دارم به حق اين ستايشى كه سزاوار نيست