ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ١٨٦

اعمال مسجد زيد رحمه الله

بِكَ ، الهى قَدْ جَلَسَ الْمُسيِىْءُ بَيْنَ يَدَيْكَ مُقِرّاً لَكَ

به تو ، خدايا نشسته است بندهء بدكردار در پيشگاهت در حالى كه اقرار

بِسُوءِ عَمَلِهِ ، وَراجِياً مِنْكَ الصَّفْحَ عَنْ زَلَلِهِ ، الهى قَدْ

به كردار بد خود دارد و از تو اميد دارد چشم از لغزشش بپوشى ، خدايا به حقيقت بلند كرده بدرگاهت بندهء

رَفَعَ الَيْكَ الظَّالِمُ كَفَّيْهِ راجِياً لِما لَدَيْكَ ، فَلا تُخَيِّبْهُ

ستمكار هر دو كف خود را به اميد آنچه در پيش تو است پس نوميدش مكن

بِرَحْمَتِكَ مِنْ فَضْلِكَ ، الهى قَدْ جَثَا الْعآئِدُ الَى

به رحمت خود از فضلى كه دارى ، خدايا زانو زده است بنده‌اى بازگشت كننده بسوى

الْمَعاصى بَيْنَ يَدَيْكَ خآئِفاً مِنْ يَوْمٍ تَجْثُو فيهِ الْخَلآئِقُ

گناهان در نزد تو ، ترسان از آن روزى كه به زانو در آيند خلايق

بَيْنَ يَدَيْكَ ، الهى جآءَكَ الْعَبْدُ الْخاطِئُ فَزِعاً مُشْفِقاً ،

در پيشگاهت ، خدايا بدرگاهت آمده بنده‌اى خطاكار در حال هراس ، و نگرانى

وَرَفَعَ الَيْكَ طَرْفَهُ حَذِراً راجِياً ، وَفاضَتْ عَبْرَتُهُ

و دوخته بسويت چشم خود را ترسان و اميدوار ، و ريزان گشته اشكَش

مُسْتَغْفِراً نادِماً ، وَعِزَّتِكَ وَجَلالِكَ ما ارَدْتُ بِمَعْصِيَتى

در حال آمرزش خواهى و پشيمانى ، سوگند به عزت و شوكتت كه من از نافرمانى كردن تو

مُخالَفَتَكَ ، وَما عَصَيْتُكَ اذْ عَصَيْتُكَ وَا نَا بِكَ جاهِلٌ ،

قصد مخالفت تو را نداشتم و چنان نبود كه نافرمانيت كنم و در حال نافرمانى به مقام تو جاهل باشم

وَلا لِعُقُوبَتِكَ مُتَعَرِّضٌ ، وَلا لِنَظَرِكَ مُسْتَخِفٌّ ، وَلكِنْ

و نه بخاطر اينكه خود را در معرض كيفرت قرار دهم ، و نه اينكه نظر خشم تو را سبك شمارم ، بلكه