ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ١٤١

اعمال مقام حضرت آدم عليه السلام

غَيْرِ وَجْهِ الْمُكابَرَةِ لَكَ ، وَلَا الْخُرُوجِ عَنْ عُبُودِيَّتِكَ ، وَلَا

سركشى و عنادورزى بود ، و نه از باب بيرون رفتن از بندگيت ، و نه

الْجُحُودِ لِرُبُوبِيَّتِكَ ، وَلكِنِ اتَّبَعْتُ هَواىَ ، وَازَلَّنِى

بخاطر انكار پروردگاريت بوده ، بلكه پيروى هواى نفسم را كردم ،

الشَّيْطانُ بَعْدَ الْحُجَّةِ عَلَىَّ وَالْبَيانِ ، فَانْ تُعَذِّبْني فَبِذُنُوبي

وشيطان هم‌مرا بلغزاند پس‌از دليل وبيانى كه برمن داشتىاكنون اگركيفرم كنى بواسطهء گناهانم مىباشد

غَيْرُ ظالِمٍ لى ، وَانْ تَعْفُ عَنّى وَتَرْحَمْنى فَبِجُودِكَ

و تو ستمى به من نكرده‌اى ، و اگر بگذرى و به من ترحّم كنى بواسطهء جود

وَكَرَمِكَ يا كَريمُ ، اللهُمَّ انَّ ذُنُوبى لَمْ يَبْقَ لَها الَّا رَجآءُ

و بزرگوارى تو است اى خداى كريم ، خدايا براستى براى گناهانم چيزى نمانده جز اميد به

عَفْوِكَ ، وَقَدْ قَدَّمْتُ آلَةَ الْحِرْمانِ ، فَأَ نَا أسْأَلُكَ اللَّهُمَّ ما

گذشت تو ، و من پيش از اين فراهم داشته‌ام ابزار محروميت را ، پس از تو خواهم خدايا آنچه را

لا اسْتَوْجِبُهُ ، وَاطْلُبُ مِنْكَ ما لا اسْتَحِقُّهُ ، اللهُمَّ انْ

مستحقش نيستم ، و طلب كنم از تو چيزى را كه سزاوارش نباشم ، خدايا اگر

تُعَذِّبْنى فَبِذُنُوبى وَلَمْ تَظْلِمْنى شَيْئاً ، وَانْ تَغْفِرْ لى فَخَيْرُ

عذابم كنى بخاطر گناهانم هست و تو هيچگونه ستمى به من روا نداشته‌اى

راحِمٍ انْتَ يا سَيِّدى ، اللهُمَّ انْتَ انْتَ وَا نَا ا نَا ، انْتَ

و اگر بيامرزيم تو بهترين مهرورزانى اى آقاى من ، خدايا تو همانى و من همان ، تويى

الْعَوَّادُ بِالْمَغْفِرَةِ وَا نَا الْعَوَّادُ بِالذُّنُوبِ ، وَانْتَ الْمُتَفَضِّلُ

كه هميشه بازگردى ( بسوى بنده‌ات ) با آمرزش و منم كه همواره بازگردم به گناه ، تويى بخشايندهء