ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ١٣٥

اعْمال دَكَّة الْقَضآء

اسْتِحْقاق ، وَجْهى خاضِعٌ لِما تَعْلُوهُ الْأَقْدامُ لِجَلالِ

استحقاق آن را داشته باشم ، چهره خضوع مىنهم بر آنچه كه بر آن گذارده شود گامها ( خاك )

وَجْهِكَ الْكَريمِ ، لا تَجْعَلْ هذِهِ الشِّدَّةَ وَلا هذِهِ الْمِحْنَةَ

در برابر عظمت ذات كريمت ، قرار مده اين سختى و نه اين گرفتارى

مُتَّصِلَةً بِاسْتيصالِ الشَّاْفَةِ ، وَامْنَحْنى مِنْ فَضْلِكَ ما لَمْ

را پيوسته تا ريشه كن شدن بيخ و بن حيات ، و ببخش به من از فضل خود چيزى را

تَمْنَحْ بِهِ احَداً مِنْ غَيْرِ مَسْأَلَةٍ ، انْتَ الْقَديمُ الْأَوَّلُ الَّذى

كه نبخشيده‌اى آن را به هيچكس بدون درخواست ، تويى وجود ازلى كه

لَمْ تَزَلْ وَلا تَزالُ ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَاغْفِرْ

همواره بوده و همواره خواهى بود ، درود فرست بر محمد و آل محمد و بيامرز

لى وَارْحَمْنى ، وَزَكِّ عَمَلى ، وَبارِكْ لى فى اجَلى

مرا ، و به من رحم كن ، و كردارم را پاك كن ، و بركت بده در عمرم

وَاجْعَلْنى مِنْ عُتَقآئِكَ وَطُلَقآئِكَ مِنَ النَّارِ ، بِرَحْمَتِكَ يا

و قرارم ده از آزاد شدگان و رهاشدگان از آتش دوزخ ، به رحمتت اى

ارْحَمَ الرَّاحِمينَ .

مهربانترين مهربانان .