ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ١٠٨

زيارت امير مؤمنان عليه السلام در مبعث

الْجُحُودَ ، وَقَوَّمَ الزَّيْغَ ، وَسَكَّنَ الْغَمْرَةَ ، وَابادَ الْفَتْرَةَ ،

ريشه‌كن ساخت ، و كجيها را راست ، و آشوب و فتنه را آرام نمود ، و خلأ رهبرى شايسته را از ميان برد

وَسَدَّ الْفُرْجَةَ ، وَقَتَلَ النَّاكِثَةَ وَالْقاسِطَةَ وَالْمارِقَةَ ، وَلَمْ

و آن فاصله را پركرد ، و پيمان شكنان و ستمكاران و بيرون روندگان از دين را كشت ، و پيوسته

يَزَلْ عَلى مِنْهاجِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ ،

بر طريقهء رسول خدا صلى اللّه عليه و آله

وَوَتيرَتِهِ ، وَلُطْفِ شاكِلَتِهِ ، وَجَمالِ سيرَتِهِ ، مُقْتَدِياً بِسُنَّتِهِ ،

و در راه او و روش نيكو و سيرهء زيبايش برفت ، و به سنّت او

مُتَعَلِّقاً بِهِمَّتِهِ ، مُباشِراً لِطَريقَتِهِ وَامْثِلَتُهُ نَصْبُ عَيْنَيْهِ ،

اقتداء كردو بر آن همت گماشت ، و ملازم طريقهء او بود ، و كارهاى او را الگوى خود قرار داده

يَحْمِلُ عِبادَكَ عَلَيْها ، وَيَدْعُوهُمْ الَيْها ، الى انْ خُضِبَتْ

و بندگان تو را بدان كارها وادار نمود ، و به آنها فرامىخواند ، تا آنگاه كه محاسن

شَيْبَتُهُ مِنْ دَمِ رَأْسِهِ ، اللهُمَّ فَكَما لَمْ يُؤْثِرْ فى طاعَتِكَ

شريفش از خون سرش رنگين شد ، خدايا هم چنان كه او در اطاعت تو

شَكّاً عَلى يَقينٍ ، وَلَمْ يُشْرِكْ بِكَ طَرْفَةَ عَيْنٍ ، صَلِّ عَلَيْهِ

هيچگاه ترديد به خود راه نداد ، و به اندازه چشم برهم زدنى به تو شرك نورزيد ، درود فرست بر او

صَلاةً زاكِيَةً نامِيَةً ، يَلْحَقُ بِها دَرَجَةَ النُّبُوَّةِ فى جَنَّتِكَ ،

درودى پاكيزه و فزاينده ، كه برسد بوسيلهء آن به جائى كه جايگاه پيامبر است در بهشتت

وَبَلِّغْهُ مِنَّا تَحِيَّةً وَسَلاماً ، وَآتِنا مِنْ لَدُنْكَ فى مُوالاتِهِ

و برسان به او از جانب ما درود و سلام ، و عطا فرما به ما از نزد خود در راه دوستى او