ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ١٠٦

زيارت امير مؤمنان عليه السلام در مبعث

الْأَوْلِيآءِ ، وَعِمادِ الْأَصْفِيآءِ ، اميرِ الْمُؤْمِنينَ ، وَيَعْسُوبِ

اولياء ، و تكيه‌گاه برگزيدگان ، اميرمؤمنان ، و زمامدار

الْمُتَّقينَ ، وَقُدْوَةِ الصِّدِّيقينَ ، وَامامِ الصَّالِحينَ ،

پرهيزكاران ، و مقتداى راستگويان ، و پيشواى شايستگان

الْمَعْصُومِ مِنَ الزَّلَلِ ، وَالْمَفْطُومِ مِنَ الْخَلَلِ ، وَالْمُهَذَّبِ

آنكه از لغزش معصوم ، و از هر خللى دور ، و از هر

مِنَ الْعَيْبِ ، وَالْمُطَهَّرِ مِنَ الرَّيْبِ ، اخى نَبِيِّكَ ، وَوَصِىِّ

عيب مبرّا ، و از هر شك و شبهه‌اى پاكيزه است ، برادر پيامبرت ، و وصى

رَسُولِكَ ، وَالْبآئِتِ عَلى فِراشِهِ ، وَالْمُواسى لَهُ بِنَفْسِهِ ،

رسول و آنكس كه در بستر او خوابيد ، و جانش را در راه او به كف نهاد

وَكاشِفِ الْكَرْبِ عَنْ وَجْهِهِ ، الَّذى جَعَلْتَهُ سَيْفاً لِنُبُوَّتِهِ

و اندوه را از چهره‌اش زدود ، آنكه قرارش دادى براى مقام نبوت پيامبر

وَمُعْجِزاً لِرِسالَتِهِ ، وَدِلالَةً واضِحَةً لِحُجَّتِهِ ، وَحامِلًا

به مثابه شمشيرى ، و براى رسالتش معجزى ، و براى حجت و برهانش دلالتى روشن ، و حامل

لِرايَتِهِ ، وَوِقايَةً لِمُهْجَتِهِ ، وَهادِياً لِأُمَّتِهِ ، وَيَداً لِبَأْسِهِ ،

پرچمش ، و سپر جانش ، و راهنماى امتش ، و دست تواناى نبردش

وَتاجاً لِرَاْسِهِ ، وَباباً لِنَصْرِهِ ، وَمِفْتاحاً لِظَفَرِهِ ، حَتّى هَزَمَ

و تاج سرش و باب نصرتش ، و كليد پيروزيش ، تا اينكه شكست داد

جُنُودَ الشِّرْكِ بِايْدِكَ ، وَابادَ عَساكِرَ الْكُفْرِ بِامْرِكَ ، وَبَذَلَ

سپاههاى شرك را به كمك تو ، و نابود كرد لشگرهاى كفر را به فرمانت ، و جانش را