ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ١٠٥

زيارت امير مؤمنان عليه السلام در مبعث

خَلاصَ نَفْسى ، مُتَعَوِّذاً بِكَ مِنَ النَّارِ ، هارِباً مِنْ ذُنُوبِىَ

تا بدان وسيله خويشتن را از آتش رهائى دهم ، و به تو پناهنده‌ام از آتش دوزخ ، و گريزانم از گناهانى

الَّتِى احْتَطَبْتُها عَلى ظَهْرى ، فَزِعاً الَيْكَ ، رَجآءَ رَحْمَةِ

كه بر پشت خود بار كرده‌ام ، و به درگاه تو هراسانم ، و اميد به رحمت پروردگارم دارم

رَبّى ، اتَيْتُكَ اسْتَشْفِعُ بِكَ يا مَوْلاىَ الَى اللَّهِ ، وَاتَقَرَّبُ

آمده‌ام بدرگاهت تا تو را شفيع گيرم اى سرور من بدرگاه خدا ، و تقرب جويم

بِكَ الَيْهِ ، لِيَقْضِىَ بِكَ حَوآئِجي ، فَاشْفَعْ لي يا اميرَ

بوسيلهء تو نزد او ، تا حاجاتم را برآورد ، پس شفاعت مرا بكن اى امير

الْمُؤْمِنينَ الى اللَّهِ فَانّى عَبْدُ اللَّه‌ِوَمَوْلاكَ وَزآئِرُكَ ، وَلَكَ

مؤمنان بدرگاه خدا كه من بندهء خدا و دوست تو و زائرت هستم و براى تو

عِنْدَ اللَّهِ الْمَقامُ الْمَعْلُومُ ، وَالْجاهُ الْعَظيمُ وَالشَّأْنُ الْكَبيرُ

در پيش خدا مقامى معلوم ، و منزلتى بس بزرگ و موقعيتى عظيم

وَالشَّفاعَةُ الْمَقْبُولَةُ ، اللهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ

و شفاعت پذيرفته است ، خدايا درود فرست بر محمد و آل

مُحَمَّدٍ ، وَصَلِّ عَلى عَبْدِكَ وَامينِكَ الْأَوْفى وَعُرْوَتِكَ

محمد و درود فرست بر بنده‌ات و با وفاترين امانتدارت و واسطه ارتباط

الْوُثْقى ، وَيَدِكَ الْعُلْيا ، وَكَلِمَتِكَ الْحُسْنى وَحُجَّتِكَ عَلَى

محكمت بين بندگان و تو ، و دست ( قدرت ) والايت ، و كلمهء نيكويت و حجت تو بر

الْوَرى ، وَصِدِّيْقِكَ الْأَكْبَرِ ، سَيِّدِ الْأَوْصِيآءِ ، وَرُكْنِ

مردمان ، و بزرگترين راستگو ، و آقاى اوصياء و ركن