ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — الصفحة ١٠١

زيارت امير مؤمنان عليه السلام در مبعث

وَارْفَعَهُمْ دَرَجَةً ، وَاشْرَفَهُمْ مَنِزْلَةً وَاكْرَمَهُمْ عَلَيْهِ ، فَقَويتَ

و برترين آنها در درجه و شريفترينشان در منزلت و مقام ، و گرامىترينشان در پيشگاه او ، تو استوار

حينَ وَهَنُوا ، وَلَزِمْتَ مِنْهاجَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ

ايستادى هنگام سستى آنها ، و ملازم گشتى راه رسول خدا صلى اللّه عليه

وَآلِهِ ، وَاشْهَدُ انَّكَ كُنْتَ خَليفَتَهُ حَقّاً ، لَمْ تُنازَعْ بِرَغْمِ

و آله را ، و گواهى دهم كه براستى تو بودى خليفهء بحقّ و بلامنازع او و اين برغم ميل

الْمُنافِقينَ ، وَغَيْظِالْكافِرينَ ، وَضِغْنِ الْفاسِقينَ ، وَقُمْتَ

منافقان ، و خشم كافران ، و كينهء فاسقان و قيام كردى هنگامى

بِالْأَمْرِ حينَ فَشِلُوا ، وَنَطَقْتَ حينَ تَتَعْتَعُوا ، وَمَضَيْتَ

كه ديگران دچار ضعف و سستى شدند ، و سخن گفتى هنگامى كه از سخن باز ايستادند ، و در پرتو

بِنُورِ اللَّهِ اذْ وَقَفُوا ، فَمَنِ اتَّبَعَكَ فَقَدِ اهْتَدى ، كُنْتَ اوَّلَهُمْ

نورخداپيش رفتىهنگامى كه آنان توقف كردند ، هر كه پيروى تو را كرد هدايت يافت ، تو نخستين ايشان

كَلاماً ، وَاشَدَّهُمْ خِصاماً ، وَاصْوَبَهُمْ مَنْطِقاً ، وَاسَدَّهُمْ

بودى در سخن ، و سخت‌ترين ايشان در برابر خصم ، و در گفتار از همه مصلحت انديش‌تر ، و در رأى و

رَاْياً ، وَاشْجَعَهُمْ قَلْباً ، وَاكْثَرَهُمْ يَقيناً ، وَاحْسَنَهُمْ عَمَلًا ،

تدبير از همه محكمتر ، و در شجاعت از همه دليرتر ، و در يقينت به دين از همه بالاتر

وَاعْرَفَهُمْ بِالْامُورِ ، كُنْتَ لِلْمُؤْمِنينَ اباً رَحيماً ، اذْ صارُوا

و كردارت از همه بهتر ، و به كارها از همهء آشناتر بودى ، تو براى مؤمنان پدرى مهربان بودى كه

عَلَيْكَ عِيالًا ، فَحَمَلْتَ اثْقالَ ما عَنْهُ ضَعُفُوا ، وَحَفِظْتَ ما

تحت‌سرپرستى تو قرارگرفتند ، بارهاىسنگينى راكه‌تحملش رانداشتندبدوش كشيدى و نگهدارى كردى