الزواج في الإسلام (ازدواج در اسلام) (فارسى) — الصفحة ٤٥
( 5 ) : مرد و زن مؤمن كفو يكديگرند
« پيامبر ، موضوع خلافت را به شورا وا گذاشت و خود ، على را انتخاب كرد ؛ و تنها نقص شوراى سقيفه ، فقدان اكثريت بود » .
آفرين بر اين انديشمند مذهبى ! اگر اكثريت حاضر مىشدند ، جز همين قماش مردم را مىگُزيدند ؟ جامعه‌اى با آن سوابق و لواحق تن زير بار على مىداد ؟ كدام دوران ، حق‌پرستان صريح و يك‌دنده و غيرقابل انعطاف از آراء - نه اكثريّت - يك اقليّت قابليت قابل توجّهى برخوردار بوده‌اند ؟ امروز اگر كسى حق گفت تنها نمىماند ؟ حتى در ميان پاسداران دين ؟
كوتاه سخن : تنها على بود كه عرب و عجم نمىشناخت و از همان آغاز ، قربانيان تبعيض ، ملجأ و پناهى جز آن بزرگوار و نسل پاكش نمىشناختند و امروز هم ] .
6 . ونيز امام صادق عليه السلام مىفرمايد : كفو در ازدواج ، مردى است كه پاك‌دامن و قادر بر نفقه باشد .
7 . پيامبر صلى الله عليه و آله زنان قبيله قريش را به ازدواج غير عرب در مىآورد تا سطح ازدواج‌ها پايين بيايد و ديگران هم به آن حضرت تأسّى كنند .
8 . از اميرالمؤمنين عليه السلام پرسيدند : جايز است زنان عرب را به ازدواج غير عرب در آوريم ؟ فرمود : خون شماها برابر است ، و فرجتان برابر نيست ؟ !
9 . حضرت باقر عليه السلام مىفرمايد : پدر بزرگوارم در يكى از مواقف حج ، به زنى برخورد كه حُسن اخلاقش آن حضرت را مجذوب كرد ؛ پرسيد : « اين خانم شوهر دارد » ؟ گفتند : نه . پدرم بدون اين كه حسَب و نسب وى را تحقيق كند ، او را خواستگارى كرد و سپس به عقد خود درآورد .
يكى از انصار از قضيّه آگاه شد ، ازدواج به اين سادگى براى او گران آمد ؛ چه ممكن بود زنى بىاصل و نسب باشد و مايهء سرزنش گردد . لذا مدّتى به تحقيق پرداخت ؛ معلوم شد خانم از قبيله « شيبان » است . آن گاه خدمت امام سجاد عليه السلام رسيد و جريان را به سمع آن حضرت رساند [ كه به حمد للَّه‌همسر جديد شما از فاميلى متشخّص و محترم است ]
حضرت فرمود : من تو را خردمندتر از اين مىدانستم [ كه تا اين حد به شرافت فاميلى پابند باشى ] مگر نمىدانى كه خداى عزّوجّل به بركت اسلام ، خست‌ها را برداشته ، نقص‌ها را جبران كرده و بزرگوارى و كرامت را جايگزين پستى و دنائت فرموده است . اينك ديگر مسلمان [ در هر موقعيتى باشد محترم است ] و پستى ندارد . لئيمى از آنِ جاهليّت است و بس .
10 . امام باقر عليه السلام فرمايد : مصيبتى از اين سخت‌تر نيست كه جوان مسلمانى دختر برادر مسلمانش را خواستگارى كند و پدر جواب دهد : معذرت مىخواهم ، تو از جنبهء مالى در رتبهء من نيستى .