الزواج في الإسلام (ازدواج در اسلام) (فارسى) — الصفحة ٢٦٧

شراب

39 . به آن حضرت عرض كردند : شما شراب را از زنا و سرقت بدتر مىدانيد ؟

فرمود : « آرى ، زناكار ممكن است به همين جرم اكتفا كند ، امّا شراب‌خوار زنا مىكند ، دست به دزدى مىزند ، آدم مىكشد و نماز را از دست مىدهد » .

40 . و فرمود : مايهء فتنه سه چيز است : محبّت زن كه شمشير شيطان است ، علاقهء به شراب كه نيزهء شيطان است . . . .

41 . و فرمود : كسى كه با شراب‌خوار دست دهد ، گناهى در نامهء عملش نويسند .

42 . و فرمود : مست كردن از گناهان بزرگ است .

43 . و فرمود : با آن كه شراب را حلال شمارد رفاقت نكنيد ؛ گناه آن كس كه شراب را حرام داند و بنوشد ، سبك‌تر است از كسى كه حلال داند و ننوشد .

44 . حسين بن على عليه السلام طى نامه‌اى توبيخ‌آميز به معاويه نوشت : سپس پسر مشروب‌خوار و سگ‌بازت را به زمامدارى مسلمانان گماشتى ، در امانت خويش خيانت كردى ، ملّت را بدبخت كردى ، شرط نصيحت و خيرخواهى دربارهء دين خدا را رعايت ننمودى ، تو چگونه پسركى ميگسار را بر سر امّت محمّد مىگمارى ؟ شراب‌خوار ، منافق ، گناهكار و بدكردار است ، اعتبار امانت يك درهم ندارد ، چطور مىتوان اختيار ملّتى را به وى سپرد ؟ ! به زودى آن گاه كه فرصت استغفار از دست مىرود و پروندهء اعمال مختوم مىشود ، تو را به ديار كيفر عمل مىكشند و كرده‌هاى ناپسند خود را در آنجا موجود خواهى يافت .

45 . امام باقر عليه السلام مىفرمايد : « روز قيامت نوشندهء شراب را در حالى كه صورتش سياه و زبانش آويزان و آب دهانش بر سينه‌اش جارى است مىآورند و سزاوار است خداوند از گِل چاه خبال به او بنوشاند » . [ راوى گويد ] گفتم : چاه خبال چيست ؟ فرمود : « چاهى كه چرك آب زناكاران در آن سرازير مىشود » .