از مدينه تا مدينه (مقتل) (فارسى) — الصفحة ٩٤٣

خطبه خواندن حضرت زينب سلام اللّه عليها در مجلس يزيد پليد

داشت اعانت پسر كسى كه دور انداخت دهان او بعد از جائيدن جگرهاى برگزيدگان را كه هند ملعونه باشد و او جدّه يزيد بود جگر حمزه سيّد الشّهداء را به دندان گرفت و خدا آن جگر را از سنگ نمود كه دندانش كارگر نشد آن ملعونه بدور انداخت و چگونه چشم توقّع از پسر كسى داشت كه گوشت و پوستش از ريختن خون شهيدان روئيد شده و كيف يستبطاء فى بغضنا اهل البيت من نظر الينا بالشّنف و الشّنآن و الأحن و الاضغان چگونه آرام مىگيرد از بغض اهل بيت كسى كه هميشه بما نظر بغض و كينه و عداوت داشته ثمّ تقول غير متأثّم و لا مستعظم .

و اهلّوا و استهلّوا فرحا * ثم قالوا يا يزيد لا تشل منحنيا

على ثنايا ابى عبد اللّه سيّد شباب اهل الجنّة تنكثها بمحصرتك پس از روى جرأت و جسارت بگويد كانّه هيچ گناهى نكرده و عمل خود را عظيم نشمرده ايكاش مشايخ من كه در جنگ بدر كشته شدند امروز حاضر بودند و ميديدند چگونه از آل على و آل رسول انتقام كشيدم هرآينه صداى خود را بشادى و مرحبا بلند مىكردند و مىگفتند اى يزيد شل نشوى دست مريزاد كه خوب انتقام ما را از بنى احمد كشيدى بعد خم مىشوى و قصد لب و دندان برادرم ابى عبد اللّه كه آقاى جوانان بهشت است نموده و آن دندانهاى شريف را به چوبى كه در دست دارى مىزنى و تكيه براو مىكنى و كيف لا تقول ذلك و قد نكأت القرحة و استأصلت الشّأفة باراقتك دماء ذريّة محمّد صلّى اللّه عليه و آله و نجوم الارض من آل عبد المطلّب و چگونه نگوئى اين كلام را و حال آنكه شق جراحت نمودى و زخم را از هم پراكنده كردى به ريختن خونهاى ذريّه پيغمبر خدا و ستارگان زمين كه از آل و اولاد عبد المطلّب هستند و تهتف باشياخك زعمت انّك تناديهم فلتردّنّ و شيكا موردهم و لتودّنّ انّم شللت و بكمت و لم تكن قلت ما قلت و فعلت ما فعلت و ندا مىكنى مشايخ خود را گمان مىكنى كه آنها نداى ترا مىشنوند زود است كه تو هم به آنها ملحق