از مدينه تا مدينه (مقتل) (فارسى) — الصفحة ٨٢٦

نقل مسلم گچ‌كار در شهر كوفه

محمل زد و شكست ديدم كه خون از زير مقنعه آن مخدّره بيرون آمد .

شعر

سر خود را چه زد برچوب محمل * كه از خون ناقه‌اش بنشست برگل

ز دل آنگه خروشى تازه برداشت * زبانحالش اين آوازه برداشت

كه اى رعنا غزال دست توحيد * ايا يكتا نهال باغ تجريد

تو تابان منير برج جلالى * چرا بدر جمالت شد هلالى

فغان كز تيشهء بيداد اعداء * سهى سرو قدت افتاده از پا

دل پردردم از داغ تو خونست * بپرس آخر كه احوال تو چونست

همى خواهم كزاب چشم نمناك * بشويم نام خود زين تخته پاك

كشد گردون مرا بشكسته محمل * بدنبال سرت منزل به منزل

مرا داغ جوانان پير كرده * سموم مرگ تو تأثير كرده

راوى گفت ديدم محمل آن مظلومه روان شد و خون از زير مقنعه و محمل جارى بود مسلم گويد ديدم فاومئت اليه بخرقة و جعلت تقول با دلى شكسته و سر شكسته اشاره به سر برادر كرد و از سوز جگر اين ابيات را خواند

اخى يا اخى يا هلالا لمّا استتم كمالا * غاله خسفه فابدى غروبا

ما توهّمت يا شقيق فؤادى * كان هذا مقدّرا محتوما

اى هلال يكشبه زينب كه مردم تو را بانگشت نشان مىدهند و هنوز كمال تو تمام نشده بود كه از پيش چشم خواهرت غروب كردى حسين جان از همه مصيبات تو مخبر و مطلع بودم امّا اين مصيبت را هرگز بخاطر نمىآوردم و حتم نمىدانستم كه سر تو برسر نيزه و سر زينب برهنه باشد مىگفتم شايد كار من و تو باينجا نرسد اكنون آمد بسرم از آنچه مىترسيدم برادر

يا اخى فاطم الصّغيره كلّمها * فقد كاد قلبها ان يذوبا

اى پاره دل زينب دو كلمه با دخترت فاطمه صغيره حرف بزن كه نزديك است