از مدينه تا مدينه (مقتل) (فارسى) — الصفحة ٧٩٩

آمدن حضرت زين العابدين عليه السّلام برسر اجساد مطهّره شهداء و راهنمائى نمودن آن جناب بنى اسد را

و نمىدانستند آقا كيست و غلام كدام است ، پدر كيست و فرزند كدام مىباشد در اين اثناء سوارى با شتاب رسيد و نقابى برصورت افكنده بود .

شعر

بسان حضرت يعقوب ناله سر مىكرد * كه او پسر ، پسروار پدر پدر مىكرد

بسر عمامه سبزى وليك ژوليده * بسان چشم غزالان سياه پوشيده

روى به طائفه بنى اسد كرد و فرمود : چرا واله و حيران ايستاده‌ايد ؟

آن جماعت شرح حال خود و جهت آمدنشان را بيان كردند سپس گفتند اكنون آمده‌ايم ولى هيچيك را نمىشناسيم .

آن سوار فرمود : انا اعرفهم و اعرّفكم ايّاهم واحدا واحدا

شعر

گفت من اين كشته‌ها را سر بسر * مىشناسم چون پدرها را پسر

بىسرند اينها ولى جان منند * گر غريبند ، آشنايان منند

سپس آن وجود مبارك گروه بنى اسد را كمك كرد و مشغول تجهيز و تدفين شهداء شدند يك يك مىآوردند و از آن والامقام اسم صاحب بدن را سؤال كرده و سپس آن را دفن مىكردند

مرحوم مفيد در ارشاد مىفرمايد : و حفروا للشّهداء من اهل بيته و اصحابه الّذين صرعوا حوله ما يلى رجلى الحسين و جمعوهم و دفنوهم جميعا يعنى از براى همه شهداء كه از اهل بيت و اصحاب بودند و در اطراف آن سرور به روى خاك افتاده بودند حفيره كندند و تمام ايشان را جمع نموده و نماز كردند و مجموعا را در آن حفره به خاك سپردند سپس در اثناء تفحص به بدنى برخوردند پاره پاره كه سر در بدن نداشت و زخمهايش قابل شمارش نبود .