از مدينه تا مدينه (مقتل) (فارسى) — الصفحة ٧٩٣

عبور دادن اهل بيت از كنار قتلگاه

خون‌جگرشدگان را اين‌طور توصيف نموده :

اشعار مرحوم محتشم در بيان زبانحال عليا مخدّره حضرت زينب خاتون سلام اللّه عليها هنگام عبور از قتلگاه

بر حربگاه چون ره آن كاروان فتاد * شور نشور واهمه را در كمان فتاد

هرچند برتن شهداء چشم كار كرد * برزخم‌هاى كارى تير و سنان فتاد

ناگاه چشم دختر زهرا در آن ميان * برپيكر شريف امام زمان فتاد

بىاختيار نعره هذا حسين از او * سرزد چنان كه آتش او در جهان فتاد

پس با زبان پرگله آن بضعه رسول * رو در مدينه كرد كه يا ايّها الرّسول

اين كشته فتاده بهامون حسين توست * وين صيد دست و پا زده در خون حسين توست

اين ماهى فتاده به درياى خون كه هست * زخم از ستاره برتنش افزون حسين توست

اين خشگ لب فتاده ممنوع از فرات * كز خون او زمين شده جيحون حسين توست

اين شاه كم‌سپاه كه با خيل اشگ و آه * خرگاه از اين جهان زده بيرون حسين توست

پس روى در بقيع به زهرا خطاب كرد * مرغ هوا و ماهى دريا كباب كرد