از مدينه تا مدينه (مقتل) (فارسى) — الصفحة ٧٩١

عبور دادن اهل بيت از كنار قتلگاه

يكى از خون به صورت غازه « 1 » مىكرد * يكى داغ على را تازه مىكرد

به سوگ گل‌رخان سروقامت * به پا گرديد غوغاى قيامت

نظر افكند چون دخت پيمبر * به نورديدهء ساقى كوثر

بناگه نعره هذا اخى زد * به جان خلد نار دوزخى زد

ز نيرنگ سپهر نيل صورت * سيه شد روزگار آل عصمت

تو را طاقت نباشد از شنيدن * شنيدن كى بود مانند ديدن

در ميان تمام بانوان محترمه عقيله بنى هاشم حضرت زينب كبرى سلام اللّه عليها به آوازى جانگداز و آهى آتشبار و دلى غمناك مىگفت :

وا محمّداه ، صلى عليك مليك السّماء ، هذا حسين مرمّل بالدّماء ، مقطع الاعضاء و بناتك سبايا و الى اللّه المشتكى و الى محمد المصطفى و الى على المرتضى و الى حمزة سيّد الشّهداء ، وا محمّداه ، هذا حسين بالعراء تسفى عليه الصّبا ، قتيل اولاد البغايا ، يا حزناه يا كرباه ، اليوم مات جدّى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله يا اصحاب محمّداه ، هولاء ذرّيّة المصطفى يساقون سوق السّبايا

و از اين قبيل چندان بگفت و گريه و ناله كرد كه دوست و دشمن هركه بود بگريه درآمد .

( 1 ) - به فتح « زا » گلگونه و سرخابى كه زنان به گونه‌هاى خود مىمالند