از مدينه تا مدينه (مقتل) (فارسى) — الصفحة ٦٩٤

مقاله مرحوم شيخ جعفر شوشترى در خصائص

گفت پيكان چه به گوش تو كه مدهوش شدى * چه شنيدى كه به يك مرتبه خاموش شدى

طاير هوش ز سر رفت ز مدهوشى تو * نالهء من به فلك رفت ز خاموشى تو

نور چشما بگشا ديده ز هم خواب بس است * برونم طاقتت از اين دل بىتاب بس است

بود اميدم كه توام يار بهرحال شوى * به زبان آئى و هم‌صحبت اطفال شوى

هوسم بود هم‌آواز به مادر باشى * نقل مجلس شب دامادى اكبر باشى

گر دلم سوخت پس از مرگ عزيزان دگر * سوخته ، داغ تو جان من ابا جان پسر

زانكه اندر دم جان دادنت اى دل خسته * دست‌هاى تو بدى خسته و پايت بسته

سينه بگداخت از اين غم كه تو با اين دل ريش * دست و پائى نزدى در دم جان دادن خويش

جوديا بگذر از شرح و غم و باش خموش * كه ز غم فاطمه غش كرد و على شد مدهوش

آمدن جنيّان به يارى امام غريب عليه السّلام

مرحوم طريحى در منتخب مىفرمايد :

هنگامى كه امام عليه السّلام در سرزمين كربلاء غريب و بىياور ماند فوج فوج از اجنه خدمت آن سرور آمده و به پايبوسى امام عليه السّلام مشرّف شده و عرض كردند :

يا حسين نحن انصارك فمرنا بامرك ما تشاء فلو امرتنا بقتل كلّ عدوّ لكم لفعلنا .