از مدينه تا مدينه (مقتل) (فارسى) — الصفحة ٦٣٠

مبارزت عبد اللّه بن الحسن و شهادت آن جوان با سه تن از غلامان

نوعروس عرض كرد : پسر عم در قيامت به چه چيز تو را بشناسم و در كجا تو را بيابم .

قاسم به گريه افتاد و فرمود : دختر عمو اعرفنى بهذا الرّدن المقطوعة مرا در حضور جدّم به همين آستين دريده در صفوف شهداء بشناس .

مرحوم مجلسى در بحار مىفرمايد : و كان وجهه كفلقة القمر روى قاسم مانند ماه پاره بود .

و در جلاء العيون فرموده : صورتش در درخشندگى مانند آفتاب بود .

حميد بن مسلم كه از تاريخ‌نگاران در لشگر پسر سعد بود مىگويد :

من در لشگر پسر سعد بودم ناگاه ديدم از صف امام جوانى با روى درخشان همچون ماه تابان برما طلوع كرد شمشيرى در دست ، پيراهنى در برنعلينى در پا كه بند يكى گسيخته بود

فرد

محمّد جمالى على صولتى * حسن دستگاهى ، حسين شوكتى

بارى مرحوم مجلسى در بحار الانوار مىفرمايد :

جناب شاهزاده قاسم سلام اللّه عليه وقتى به ميدان درآمد اين رجز را بخواند :

ان تنكرونى فانا بن الحسن * سبط النبىّ المصطفى المؤتمن

هذا حسين كالاسير المرتهن * بين اناس لا سقوا صوب المزن

منم نوگل گلشن ذو المنن * منم سرو نوخيز باغ حسن

ز باغ نبوّت منم نونهال * به بستان گيتى ندارم همال

منم گوهر درج پيغمبرى * منم گلبن گلشن حيدرى

منم نخبه سيد المرسلين * ز مهر نبوّت منم نو نگين

عمويم حسين شاه گردون سرير * به مثل اسيران شده دستگير

پس از آنكه شاهزاده اين رجز را خواند و بدين وسيله اظهار حسب و نسب