از مدينه تا مدينه (مقتل) (فارسى) — الصفحة ٦١٣
شهادت عبد الرحمن بن عقيل رحمة اللّه عليه
يا معشر الكهول و الشّبان * اضربكم بالسّيف و السّنان
ارضى بذاك خالق الانسان * ثمّ رسول الملك الدّيّان
با تن خسته و جگر تشنه و دل گرسنه نهايت شجاعت را بخرج داد عاقبة الامر نامردى كه نام وى بشر بن سوط الهمدانى بود از كمين بدر آمد و در حالى كه جعفر همچون غضنفر در حرب سعى مىكرد و از شدّت حرارت صورتش به رنگ لاله احمر شده بود و عرق برجبهه‌اش نشسته و با لب تشنه ذكر خدا مىگفت آن بىرحم جلّادصفت با شمشير دست آن جوان را قلم ساخت و ملعونى ديگر عمودى به فرقش نواخت كه آن نهال فرخنده‌فال از پا درآمد و در درياى شهادت غوطه خورد
فرد
در فرقت آن نور دل و راحت روح * جانها همه محزون شد و دلها مجروح
شهادت عبد الرحمن بن عقيل رحمة اللّه عليه
شهادت عبد الرحمن بن عقيل رحمة اللّه عليه
پس از شهادت جعفر بن عقيل برادرش عبد الرحمن از سلّاله خير سليل اذن جهاد يافت و با دل شكسته روى به معركه نهاد و به فرموده مرحوم مجلسى در بحار اين رجز را خواند :
ابى عقيل فاعرفوا مكانى * من هاشم و هاشم اخوانى
كهول صدق سادة الاقران * هذا حسين شامخ البيان
و سيّد الشبيب مع الشّبّان
هفده تن از مردان كوفه و شام را به راه عدم فرستاد و عاقبة الامر با تير عبد اللّه بن عروه خثعمى از جام سعادت شربت شهادت چشيد رضوان اللّه عليه
مرحوم صدر قزوينى در حدائق الانس فرموده :
در اثناء محاربه عبد الرحمن با لشگر اعداء عبد اللّه بن عقيل به حمايت برادر و خونخواهى جعفر از شاه تشنه‌لب اذن گرفت و روى به معركه نهاد خود را به