از مدينه تا مدينه (مقتل) (فارسى) — الصفحة ٥٩١

اذن جهاد خواستن حضرت على اكبر از پدر بزرگوارش

على جان چه خيال كرده و چه در نظر دارى ؟

على اكبر عرضه داشت : بابا اين زندگى برمن حرام است ، الآن وارد خيمه شدم تا اطفال را تسلّى داده و بانوان را آرام كنم

شعر

رقيه آمده خود را به دامنم افكند * به گريه گفت كه اى اكبر سعادتمند

كباب شد جگرم از عطش برادر جان * رسيد جان به لبم از عطش برادر جان

هزار مرتبه مردن ز زندگى بهتر * مرا شهادت از اين سرافكندگى بهتر

اين بگفت و شروع كرد به گريستن .

فرد

از جزع بست دجله سيماب برسمن * وز اشگ ريخت سوده الماس بر كنار

پس امام عليه السّلام على را در بركشيد و صورتش را بوسيد .

شعر

چو شاه تشنه‌جگر ديد بيقرارى او * كه جان گرفته به كف از براى يارى او

كشيد دست به رخسارهء على اكبر * كه بگذر از سر اين خواهش اى عزيز پدر

فتادن قد سرو تو برزمين حيف است * به خون طپيدن اين جسم نازنين حيف است